ႏို၀င္ဘာ ၂၀ရက္ေန႔

Sunday, November 20, 2011

တပံုကေန တပံုကူးရတဲ႔ ေလာက္ေကာင္လို
အေျခအေနေတြ ကာလာေျပာင္းေပမယ္႔ အနံ႕ေဟာင္းေတြရေနတုန္းပဲ
ဟိုမွာ တေယာက္
အကန္းေတြကို မ်က္လံုးက်ယ္က်ယ္ဖြင္႔ႀကည္႔ဖို႔ ေဟာေနရင္းပ်ံေတာ္မူရွာ
က်န္တာေတြအကုန္ ဒံုရင္း။

မိုးေရထဲမွာေရာ မြန္းတည္႔ေနေအာက္မွာေရာ တေယာက္ထဲေလွ်ာက္ခဲ႔တယ္
တေယာက္ထဲေလွ်ာက္ဦးမယ္
ဒါေတြအကုန္ ရင္ဆိုင္ဖို႔
သတၲိရွိစရာမလိုဘူး ေခ်ာင္ပိတ္ခံရဖို႔ပဲလိုတယ္
ရိုက္တတ္ရင္ ရုပ္ရွင္ေတာင္ျဖစ္ႏိုင္ေသး။

သူငယ္ခ်င္း သူငယ္ခ်င္းနဲ႔ နင္အတင္းေျပာတဲ႔ဖိုင္ေတြ ငါ႔ဆီေရာက္လာတယ္
သူငယ္ခ်င္း သူငယ္ခ်င္းနဲ႔ မေပ်ာ္ပဲ ေခ်ာ္လဲေရာထိုင္လုပ္တတ္ႀကျပီ
သူငယ္ခ်င္း သူငယ္ခ်င္းနဲ႔ ဘီယာပုလင္းလို ေစ်းေပါေပါ အျမဳပ္တစီစီ
သူငယ္ခ်င္း သူငယ္ခ်င္းနဲ႔ ေပၚပင္ေတြႀကား တဟားဟား
သူငယ္ခ်င္း သူငယ္ခ်င္းနဲ႔ နင္႔နံမည္ရင္းေတာင္ ငါေမ႔ႏိုင္ျပီ

ေခတ္ပညာဆိုတာ ေတာင္ထိပ္တခုေရာက္သြားတိုင္း ေရာက္သြားတိုင္း
မိန္႔မိန္႔ႀကီးနဲ႔ ေက်းဇူးတင္ခံဖို႔ ေစာင္႔ေနတဲ႔သူေတြကို ထံုေပေပ ႀကည္႔တတ္ရမယ္
ေခါင္းတညိမ္႔ညိမ္႔လုပ္ရင္းကလဲ ႏွလံုးမသြင္းပဲေနတတ္ရမယ္
သူေတာ္ေကာင္းတရား ေဟာႀကားခြင္႔လိုင္စင္ကို ေခြးသူခိုးမ်ားမွတ္ပံုတင္ထားတယ္
မ်က္လံုးဖြင္႔ျပီးေတာ႔လဲ အိပ္မက္ဆိုးေတြ မက္တတ္ရမယ္
မ်က္လံုးမွိတ္ထားလဲ ဘ၀ဆိုတာကေတာ႔ ထိုနည္းလည္းေကာင္း
ျပီးေတာ႔ အရွည္ႀကီးရယ္ ... ျပီးမျပီးႏိုင္ဘူး

ေတာ္ရံု ၀ဋ္ေႀကြးမ်ိဳးလား
စကၠန္႔တံ ခုန္ခ်ေနတာႀကည္႔ရင္း မိုးလင္းသြားတယ္။