မ်ိဳးသုဥ္းေပ်ာက္ကြယ္သြားေသာ လူသားခ်င္းနားလည္မွဳ

Friday, October 28, 2011

၃ႏွစ္၃မိုး ပ်ိဳးထားတဲ႔ကဗ်ာတပုဒ္ပါ ဘုရားလက္ထိုးအပ္လုိက္ခါမွ ဘာFontနဲ႔လဲ အေမးရွိေတာ္မူတယ္ ႏွလံုးေသြးနဲ႔ လက္ေရးစာမူဆိုသည္မ်ား ေခတ္တုန္းသြားျပီလား။ ေလာကေဆးရံုႀကီးထဲက စိတၱဇလူနာေတြလား ဒါမွမဟုတ္ စိတၱဇေဆးရံုထဲက ေလာကနာႀကီးလား။ သက္တံႀကီးက သီခ်င္းဆိုတယ္ "...တေရာင္ထဲျခယ္ အေရာင္မကြဲတယ္ ~ ~ " အဲသလိုပဲ စိမ္းဖို႔လန္းဖို႔၊ အိုင္ဖုန္းကိုင္ဖို႔၊ ဆိုရွယ္က်ဖို႔၊ ဖက္ရွင္လွဖို႔...

ဆရာမေလးက ဘ၀အနာေဖးေတြကြာက်ေလာက္ေအာင္ ေက်ာက္သင္ပုန္းကို တျဗန္းျဗန္းရိုက္လိုက္တယ္..."ကဲ တညီထဲဆိုႀကမယ္ ကႀကီးေရ က"

ေကာ္နက္ရွင္တက္လာတာနဲ႔ ေနျပည္ေတာ္စာေရးမေလးက ျပည္ႀကီးနယ္စပ္က၀ယ္လာတဲ႔အိတ္ကေလးကို ျပျပျပီး ဒီအိတ္မ်ိဳး အစစ္ရွိတာေတာင္ မသိဘူးလို႔ ျငီးရွာတယ္။ အတုထင္မွာစိုးလို႔ ရွိတာ၀ွက္ထားတဲ႔ ကားမွန္တံခါးေတြေနာက္ကို အဲဒီအသံမေရာက္လိုက္ပါဘူး။ ပါတ္၀န္းက်င္ညစ္ညမ္းမွုထဲမွာ သတင္းစကားလဲပါတယ္ဆိုရင္ အေကာင္းဆံုးကာကြယ္ဖို႔ ကားေပၚကမဆင္းေတာ႔ဘူး။ ေအး ဒါနဲ႔ ကားဆိုတဲ႔အတိုင္း တကားကားျဖစ္ႀကရေတာ႔မယ္ေဟ႔ ကားအသစ္ေတြစီးမယ္ စကားအသစ္ေတြေျပာမယ္။ လမ္းသစ္ႀကီးကို လက္ညိဳးထိုးျပီ ေဟာဒီေနရာမွာ နက္ျဖန္ခါ က်ဳပ္တို႔စတားဘပ္ထိုင္ႀကမယ္ရယ္လို႔ ယိမ္းႀကတယ္။ မိုးတြင္းႀကီးေပါ႔ ယိမ္းျပဖို႔ လူလွလွေရြးႀကတာနဲ႔ပဲ ကေလးေတြလဲ မကလုိက္ရဘူး။ မႏွစ္က ကေလးကိုပဲ ၀တ္စံုအသစ္နဲ႔ပြဲထုတ္လုိက္ပါေတာ႔လား အင္း အဲလိုပဲလုပ္လုိက္ႀကတာေပါ႔ သက္ျပင္းခ်... အားနာသလိုအသံကိုတိုး.. ဟိုေလက်န္တာေတြကလည္း ျဂိဳလ္က်ိဳးေလးေတြမဟုတ္လား။

ရွဴခင္းလွတာ မလွတာေတြ မဆိုင္ပါဘူးဗ်ာ အဲဟာေတြက အတုေတြပါ။ ဘယ္တုန္းက အစစ္ရဖူးလို႔လဲ။ ဒုတိယအေကာင္းဆံုးဆိုတာ အသံုးက်လိုက်ျငား သိမ္းဆည္းထားရတဲ႔ဒန္ဖလားႀကီးလိုပါပဲ အခ်ိန္စီးျပီး၀ယ္သူရွိဖို႔ပဲ လိုတယ္။

ဘုန္းႀကီးက မေန႔ကငါ႔တကာ... အင္း ကားေတြမ်ားလာလို႔က ဆီဒိုးနားမွာ ပါတ္ကင္ခက္ဦးမယ္တဲ႔။ အေပါစားကိတ္ကို ခရင္အုပ္ထားသမွ် ၀ါးလာရတယ္လို႔ မညည္းဘူးေနာ္။ လက္ဖြဲ႕လိုက္ရတာနဲ႔ လူ႔မလိုင္ပြဲ ခနထိုင္ႏႊဲရတာ မတန္ဘူးလို႔ မညည္းဘူးေနာ္။ ခမ်ာ... ေတာ္ရွာတယ္လို႔ မိန္႔သြားတယ္။ ေကာင္းတာကိုႀကည္႔ႀကမယ္လား။ ေမ႔ကြက္ကိုရွာဆိုတာ သီခ်င္းသက္သက္ပါဘုရာ႕ လူ႔ဦးေႏွာက္က Post-it လို ျဖတ္ျဖတ္နဲ႔ဆြဲထုတ္လိုက္လို႔ ရသမို႔လားဘုရာ႕။

ဒီလိုပါ... ေတာ္ရာမွေနရတယ္ စေကာ္လာေပကိုး ေလအတိုးမွာ ေကာ္လာျဖဴေပၚ ဖုန္မွဳန္႔မ်ား လာတင္သလားလို႔ တဘုတ္ဘုတ္ခါျပလိုက္ေသး။ ဒီတခါဘယ္သူမွမဖတ္တဲ႔ စာတမ္းက ေရႊျပည္ေတာ္ ေမွ်ာ္တိုင္းေ၀း... ။ ။