အိမ္ျပန္လမ္း

Thursday, November 25, 2010

ခ်ိဳးျဖဴေတြဟာ ရင္ႀကပ္ေနတဲ႔ သေကၤတေတြပါ
ကမၻာႀကီး တကယ္မျငိမ္းခ်မ္းဘူး
ဖဲႀကိဳးေတြနဲ႔ အလွဲမထိုးႏိုင္ဘူး ပန္းပြင္႔ေတြက လမ္းမဖြင္႔ဘူး

အႏွစ္သာရဆိုသည္မွာ... ကို ျငင္းေနႀကတာနဲ႔ပဲ
ကဲ... ဘယ္မလဲ အႏွစ္သာရ

ေထြးေပြ႔ထားတဲ႔ကေလးႀကီး အိပ္ေမာက်ရေအာင္
ခဏေလာက္ပါးစပ္ပိတ္ တိတ္ႀကပါေတာ႔
စိတ္မခ်ရတဲ႔ မနက္ျဖန္ဆိုတာထဲမွာ
ႏွစ္ျခိဳက္စြာျပံဳးျပီး ႏွိဳးထလာပါ ကေလးေရ

ဖဲႀကိဳးေတြေခါက္ခ်ိဳးအေရာင္ဆိုးလို႔ ဖဲႀကိဳးေတြျပ ရွိတာခ်ေရာင္းေနတဲ႔
ရင္ႀကပ္ခ်ိဳးျဖဴေတြျမင္ရသမွ်မွာ
ရိုးသားမွဳေတြေဖာင္းပြေနပါတဲ႔
အဲ႔သလို ပရိုပိုဆယ္ဗလပြ ေစ်းေခၚသံေတြႀကားရသမွ်မွာ
ေန႔တာေတြရွည္လ်ားတတ္လို႔ အားအင္ေတြလိုတယ္
အိပ္မက္ေတြခ်ိဳမယ္ဆိုရင္ ဒီလိုသာအိပ္စက္ေနစမ္းပါ႔
ေလွ်ာက္ရမယ္႔လမ္းက လွမ္းေသးတယ္ ကေလးႀကီးရယ္...

4 Comments:

htethtet said...

စိတ္မခ်ရတဲ႔ မနက္ျဖန္ဆိုတာထဲမွာ
ႏွစ္ျခိဳက္စြာျပံဳးျပီး ႏွိဳးထလာပါ ကေလးေရ

ေန႔တာေတြရွည္လ်ားတတ္လို႔ အားအင္ေတြလိုတယ္
အိပ္မက္ေတြခ်ိဳမယ္ဆိုရင္ ဒီလိုသာအိပ္စက္ေနစမ္းပါ႔
ေလွ်ာက္ရမယ္႔လမ္းက လွမ္းေသးတယ္....

ေကာင္းလိုက္တဲ့စာသားေလး...ဟန္နီေရ း)

အမရာ said...

အိပ္မက္ေတြခ်ိဳမယ္ဆိုရင္ ဒီလိုသာအိပ္စက္ေနစမ္းပါ႔
ေလွ်ာက္ရမယ္႔လမ္းက လွမ္းေသးတယ္ ကေလးႀကီးရယ္...

ေရႊျပည္သူ said...

“အႏွစ္သာရဆိုသည္မွာ... ကို ျငင္းေနႀကတာနဲ႔ပဲ
ကဲ... ဘယ္မလဲ အႏွစ္သာရ”

သေဘာက်လြန္းလို႔ ထပ္ထပ္ ဖတ္မိတယ္...

ညီမေလး ကဗ်ာေတြဖတ္မိတိုင္းလည္း ေလးစားမိတယ္...

zurina said...

ဟန္နီေရ.......