Tuesday, November 2, 2010
သံုးႏွစ္သံုးမိုးစပါယ္ပင္အေႀကာ
စပါယ္ျဖဴေတြ အျမဲပြင္႔တဲ႔ျခံထဲကေန
အေမကေတာ႔ ျပံဳးေနသလား
ႏွင္းမွဳန္ေတြကို သယ္ေဆာင္ျပီး
စြမ္းသမွ်ရမ္းကားလိုက္ပါ ေျမာက္ျပန္ေလ
ဟိမ၀ႏၲာအစြန္ဖ်ားကေန
တေယာက္ခါးတေယာက္ဖက္ ေလျပင္းကိုဆန္တက္ခဲ႔ျပီးျပီ
ဘယ္မိုးမွဳန္ခါးခါးက ဒီျမင္ကြင္းေတြကို၀ါးေစႏိုင္သလဲ
ေဟာ္ကိုင္းဒိုးညေတြထဲ
တေယာက္ပံုျပင္မွာတေယာက္အိပ္ေမာ
တေယာက္ေသာကကို တေယာက္သန္႔စင္ေစခဲ႔ျပီ
ဘယ္ေႏြညက ကႏၲာရလို သံသယေတြတံလွ်ပ္ထေစႏိုင္လဲ
ေကာ္လိုရာဒိုျမက္ခင္းမ်ားႀကားမွာ
တေယာက္ကိုတေယာက္ ေကာ္ဖီလိုေသာက္သံုး
တေယာက္ကိုတေယာက္ ျပံဳးျပံဳးႀကီးက်ရွံဳးလိုက္ျပီ
ခ်စ္ျခင္းတရားႀကားခံနယ္တခုထဲ
ဘ၀ေတြေ၀မွ် ရွင္သန္ခဲ႔ႀကျပီးမွ
ေလာကဓံဆိုတာ ဟာသပဲ
စပါယ္ေတြဖူးျပီ ႏို၀င္ဘာ
ကဲ... ခ်မ္းလိုက္စမ္းပါ ေဆာင္းရယ္
စပါယ္ျဖဴေတြပြင္႔ဖို႔ ရက္ေလးဆယ္လိုတယ္
5 Comments:
ျပန္ေရးေနတာ ၀မ္းသာတယ္။ အရင္ အခ်ိန္ေတြကုိလည္း လြမ္းပါတယ္။ အလြမ္းကဗ်ာေတြ ဖတ္ခ်င္ပါတယ္။ း)
သံုးႏွစ္သံုးမိုးစပါယ္ပင္ေလးက စပါယ္ၿဖဴေဖြးေဖြးေလးေတြအမ်ားၾကီးပြင့္ပါေစ။
နို၀င္ဘာမွာ တစ္ခုခုေရးမယ္ထင္လို႔ ေမွ်ာ္ေနခဲ႔တာ..
ကဗ်ာေလးကခ်စ္စရာ ..
^_*
အရမ္းမိုက္တယ္..ဟန္နီ..
ခ်စ္ျခင္းတရားႀကားခံနယ္တခုထဲ
ဘ၀ေတြေ၀မွ် ရွင္သန္ခဲ႔ႀကျပီးမွ
ေလာကဓံဆိုတာ ဟာသပဲ
စပါယ္ေတြဖူးျပီ ႏို၀င္ဘာ
ကဲ... ခ်မ္းလိုက္စမ္းပါ ေဆာင္းရယ္
စပါယ္ျဖဴေတြပြင္႔ဖို႔ ရက္ေလးဆယ္လိုတယ္။။
ဘယ္ေတာ့မွ ရိုးမသြားဘူး.....။
း)
အခြင့္ႀကံဳရင္ေတာ့ ဟန္နီစိုက္ထားတဲ့ပန္းပင္ေလးေတြကိုလာႀကည့္ခ်င္ပါတယ္ ...=)
Post a Comment