Monday, June 21, 2010
အနက္ေရာင္ညရဲ႕ အလႊာအထပ္ထပ္ျခံဳျပီး
တျဖည္းျဖည္းရွပ္တုိက္လာတတ္တဲ႔
အိပ္မေပ်ာ္ျခင္းမိတ္ေဆြႀကီးေရ
ဘ၀ဆိုတာလဲ ထင္သလိုမေလးနက္ပါဘူး
ေသျခင္းတရားဆိုတာကလဲ ထင္ႀကသေလာက္မခက္ခဲဘူး
အားလပ္လြန္းျခင္းမွာ အေတြးအေခၚေတြထည္႔ ေလးလံျပမေနႀကပါစို႔နဲ႔
ဒီလိုေခါင္းခ်င္းဆိုင္ျပီး
သန္းေခါင္ေက်ာ္မွာ အပစ္အခတ္ရပ္စဲလိုက္ႀကတယ္။
ငါကလဲ အိပ္မေပ်ာ္ျခင္းကိုေမာင္းမထုတ္
အိပ္မေပ်ာ္ျခင္းကလဲ ငါ႔ကိုမျငင္းဆန္
မုန္းတီးစြာသင္႔ျမတ္ျငိမ္သက္လို႔ ေနအထြက္ကိုေစာင္႔ႀကတယ္
ငါရယ္၊ အိပ္မေပ်ာ္ျခင္းမိတ္ေဆြႀကီးရယ္၊
ျပီးေတာ႔
ပူေႏြးလာတဲ႔ကမၻာႀကီးကို က်ီးလန္႔စာစားေနရွာတဲ႔ ငါ႔ဇီဇ၀ါပန္းပင္ေလးရယ္၊
ဟိုးအေ၀းႀကီးမွာ ေ၀းက်န္ခဲ႔ျပီျဖစ္တဲ႔
ငါတို႔ရဲ႕ျမက္ခင္းစိမ္းစိမ္းလို၊ လမ္းမီးမွိန္မွိန္ေလးလို၊ လထြက္ခ်ိန္ေလးလိုပဲ
မေန႔ကဆိုတာႀကီးကို ထားခဲ႔ဖို႔ ေနာက္တေန႔ကိုေစာင္႔ႀကတယ္
5 Comments:
အိပ္ေတာ႕မယ္ .အိပ္မွ ၿဖစ္မယ္။
တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္....
ဒီရက္ပိုင္းေတြ အဲဒီလိုပဲ..
အိပ္မေပ်ာ္ဘူး...
ေနာက္ရက္ေတြလည္းအိပ္မေပ်ာ္ရင္ကဗ်ာေရးေနာ္။
အိပ္မေပ်ာ္ညေတြတာရွည္လာလြန္းလို႕
အိပ္ရမွာကုိေၾကာက္လာတတ္သလို
ညေရာက္မွာကုိလဲေၾကာက္လာတတ္ရဲ႕..
ကဗ်ာေလးက ရွတတနဲ႔ ခ်ိဳျမိန္ေနတယ္။
အေရးအသားကိုေတာ႔ ၾကိဳက္တယ္။လင္႔ခ္ထားခြင္႔ ျပဳပါ။
စိတ္၏ေစရာနာခံေလေသာ
မိုးျမင္႔တိမ္
so nice ! မေတြ႔လာလဲႀကာ..သတိရလို႕ Blog ကိုလာဝင္ႀကည့္တာ..ကဗ်ာေတြျပန္ေရးေနပါလား။ ကဗ်ာေရးေကာင္းတဲ့ Honey ေရ...အားေပးေနမယ္ေနာ္ ။ :)
Post a Comment