လာသြားတဲ႔ ဧည္႔သည္

Monday, October 13, 2008

ငါမသိတဲ႔ နံရံေတြေနာက္ကို
ယုန္သူငယ္လို နားမစြင္႔ထားခ်င္ဘူး
ဒီလို နားေတြ နားသြားတဲ႔ညေပါ႔
ေမွာင္ခ်ထားတဲ႔ ခန္းဆီးႀကားကေန
အရိပ္ဟာ တြားသြား၀င္လာတယ္

လွဳပ္လို႔မရတဲ႔ လက္ေတြနဲ႔ လွမ္းမတားခ်င္ဘူး
ကေယာင္ကတမ္းေသြးပ်က္တမ္းကစားဖို႔ကလဲ
လေရာင္ကို စြပ္စြဲမလား ညအေမွာင္ကိုစြပ္စြဲမလား
ျပံဳးျဖဲထားတဲ႔ ေရြ႕လ်ားမွဳနဲ႔ အရိပ္ဟာ ခ်ိတ္ထားတဲ႔စိတ္ေပၚတက္အိပ္တယ္

အရိပ္ဟာ ထိကပါးရိကပါးရယ္သြမ္းေသြးတယ္
ဘယ္သူမွ လာမခံစား
ငရုတ္ေကာင္းမ်ားသြားတဲ႔ မုန္႔ဟင္းခါးတအိုးအေႀကာင္းျဖစ္မယ္
ဘယ္သူမွ မစြက္ဖက္
ခဲဖ်က္မရွိလို႔ အေမွာင္ေတြကြက္ေနတဲ႔ ခဲျခစ္ပံုႀကမ္းအေႀကာင္းျဖစ္မယ္
ဘယ္သူမွ သတိမရ
အမိအဖစာလံုးေပါင္း ဓါတ္ပံုမွတ္တမ္းေတြအေႀကာင္းျဖစ္မယ္

ခ်စ္ျခင္းတရားနဲ႔အေတြ႕မွာ
ငါဟာ ငါ႔ကိုယ္ငါျပန္စိုက္တဲ႔ မွ်ားတစင္းျဖစ္ခဲ႔ျပီလို႔ ေပါေတာေတာအစခ်ီထားတဲ႔
မေပးလိုက္ရတဲ႔ ရည္းစားစာအေႀကာင္းျဖစ္မယ္

ညစ္ပတ္ေနတဲ႔စိတ္အတြန္႕အေခါက္ႀကား
အရိပ္ဟာ ရြံရွာဟန္ေဆာင္ျပီး သာယာစိတ္နဲ႔ထိပါး ေလွ်ာက္သြားေနတယ္
အေတြးစတိုင္းကို သိုးေမြးလံုးလိုကုတ္ျခစ္ျပီး အစရွာတယ္
အရိပ္ဟာ ငါ႔ကိုႏွိမ္ခ်င္လို႔ စိတ္ေပၚမွာတေကြ႕ ေကြ႔တိုင္းဟားေနတယ္
ဒီအခ်ိန္ဆို လက္သည္းခြံေလာက္ အမာရြတ္ကေလးလဲ ခ်မ္းေနမွာပဲ ဆိုလဲဟားကြက္
ဘယ္ေတာ႔မွမထြက္တဲ႔ ေပါက္ဂဏန္းဟာ ပန္းသီးတလံုးျဖစ္တယ္ဆိုလဲ ဟားကြက္

မေတြးရဲဘူးလို႔ထင္ရတဲ႔ အေတြးမည္းမည္းေတြကိုလဲ ခပ္သည္းသည္းရမယ္ရွာ
ထြက္ေပါက္မရွိတဲ႔အထာနဲ႔ အရိပ္ဟာ
စိတ္မွာ ကပ္ပါးလို တညလံုးကိုတြယ္ေနေရာ
ဒါေပမယ္႔ ေရာင္နီအလာမွာ
အရိပ္ဟာေရေျမြလို ေလွ်ာကနဲထြက္ခြာသြားတယ္
ငါလဲ တိုက္ပြဲရာသီအစဲမွာ တဖက္ရန္သူကိုလြမ္းေနတဲ႔ စိတ္မ်ိဳးေတြနဲ႔
ပ်င္းတြဲ႔တြဲ႕ ထ လာရေတာ႔တာပဲ