Tuesday, September 16, 2008
ဆက္သြယ္ရာ တခုတည္းေသာ ဘာသာစကားမွာ
ထြက္ခြာခ်ိန္ႏွဳတ္ဆက္ဖို႔ ေ၀ါဟာရမရွိတဲ႔အခါ
ဘယ္လို . . . သံုးႏွဳန္းႀကသလဲ
လိပ္ျပာတေကာင္ရဲ႕အနမ္းလို ႏူးညံ့ေနဖို႔
ဘယ္ေလာက္အားထုတ္ရသလဲ
သစ္ရြက္ေလးေႀကြသေလာက္ သမားရိုးက်ဆန္ဖို႔
ဘယ္ေလာက္ခ်ိန္ဆ ရသလဲ
လူပီပီ မနာက်င္ခ်င္ႀကဘူးေပါ႔
မျဖစ္မေန နာက်င္ရမယ္ဆိုရင္လဲ
ဘာမွမျဖစ္သလို ျပံဳးျပီးေနခြင္႔ေတာ႔ ရွိဖို႔ေကာင္းတယ္
မိတ္ေဆြတေယာက္ကေတာ႔ ေျပာပါတယ္
ေျပာရခက္တယ္ေလ ကိုယ္႔အေႀကာင္းကိုယ္သာ အသိဆံုးမလား . . . တဲ႔
အဲဒါေႀကာင္႔ပဲ ခက္ ခက္ ေနရေတာ႔တာကလား . . .
2 Comments:
လူပီပီ မနာက်င္ခ်င္ႀကဘူးေပါ႔
မျဖစ္မေန နာက်င္ရမယ္ဆိုရင္လဲ
ဘာမွမျဖစ္သလို ျပံဳးျပီးေနခြင္႔ေတာ႔ ရွိဖို႔ေကာင္းတယ္
အမွန္ဘဲဟန္နီေရ။ ကိုယ္နာက်င္ေနရခ်ိန္မွာ သနားတယ္ဆိုတဲ့ အႀကည့္ေတြကို ျပံဳးျပီးရင္ဆိုင္ခ်င္တယ္။
ၿပံဳးေနနိုင္ပါတယ္ :D :P ကဗ်ာေလးကေကာင္းတယ္
Post a Comment