Hotels Around The World

Saturday, December 29, 2007

In a Tokyo hotel:
Is forbidden to steal hotel towels please. If you are not a person to do such a thing is please not to read notice.

In a Bucharest hotel lobby:
The lift is being fixed for the next day. During that time we regret that you will be unbearable.

In a Leipzig elevator:
To move the cabin, push button for wishing floor - if cabin should enter more persons, each one should press a number of wishing floor. Driving is then going alphabetically by national order.

In a Belgrade hotel elevator:
Do not enter lift back ways, and only when lit up.

In a Paris hotel elevator:
Please leave your values at the desk.

In a hotel in Athens:
Visitors are expected to complain at the office between the hours of 9 and 11 am daily.

In a Yugoslavian hotel:
The flattening of underwear with pleasure is the job of the chambermaid.

In a Japanese hotel:
You are invited to take advantage of the chambermaid.

In the lobby of a Moscow hotel across from a Russian Orthodox monastery:
You are welcomed to visit the cemetery where famous Russian and Soviet composers, artists, and writers are buried daily except Thursday.

In an Austrian hotel catering to skiers:
Not to perambulate the corridors in the hours of repose in the boots of ascension.

On the menu of a Swiss restaurant:
Our wines leave you nothing to hope for.

On the menu of a Polish hotel:
Salad a firm's own make; limpid red beef soup with cheesy dumplings in the form of a finger roasted duck let loose; beef rashers beaten up in the country people's fashion.

Outside a Hong Kong tailors shop:
Ladies may have a fit upstairs.

In a Bangkok dry-cleaner's:
Drop your trousers here for best results.

In a Rhodes tailor shop:
Order your summer suit. Because is big rush we will execute customers in strict rotation.

Similarly from the Soviet Weekly:
There will be a Moscow Exhibition of Arts by 15,000 Soviet Republic painters and sculptors. These were executed over the past two years.

A sign posted in Germany's Black Forest:
It is strictly forbidden on our Black Forest camping site that people of different sex, for instance, men and women, live together in one tent unless they are married with each other for that purpose.

In a Zurich hotel:
Because of the impropriety of entertaining guests of the opposite sex in the bedroom, it is suggested that the lobby be used for this purpose.

In an advertisement by a Hong Kong dentist:
Teeth extracted by the latest Methodists.

In a Rome laundry:
Ladies, leave your clothes here and spend the afternoon having a good time.

In a Czechoslovakian tourist agency:
Take one of our horse-driven city tours - we guarantee no miscarriages.

Advertisement for donkey rides in Thailand:
Would you like to ride on your own ass?

In a Swiss mountain inn:
Special today - no ice cream.

In a Bangkok temple:
It is forbidden to enter a women even a foreigner if dressed as a man.

In a Tokyo bar:
Special cocktails for the ladies with nuts.

In a Copenhagen airliner ticket office:
We take your bags and send them in all directions.

On the door of a Moscow hotel room:
If this is your first visit to the USSR, you are welcomed to it.

In a Norwegian cocktail lounge:
Ladies are requested not to have children at the bar.

In a Budapest zoo:
Please do not feed the animals. If you have any suitable food give it to the guard on duty.

In the office of a Rome doctor:
Specialist in women and other diseases.

In an Acapulco hotel:
The manager has personally passed all the water served here.

In a Tokyo shop:
Our nylons cost more than common, but you'll find they are best in the long run.

From a Japanese information booklet after using a hotel air conditioner:
If you want just condition of warm in your room, please control yourself.

From a brochure of a car rental firm in Tokyo:
When passenger of foot heave in sight, tootles the horn. Trumpet him melodiously
at first, but if he obstacles your passage then tootles him with vigor.

Two signs from a Majorcan shop entrance:
English well talking. Here speeching American.

Sign in Israeli clothing store:
Today sale on shirts. Tomorrow pants will be lowered.

Nonsense_ Fool's Shitting Part II

No one ever says, "It's only a game."
when their team is winning.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

JOIN THE ARMY:

Travel the world, meet interesting people

and …

kill them!

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Don’t sweat on petty things.

Don’t pet the sweaty things.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

One good thing about Alzheimer's is
you get to meet new people every day.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

The more I learn about terrorism,
the more I understand the phone company.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

A picture is worth a thousand words
but it uses up a thousand times the memory

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Jesus is coming!
Look busy.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

To err is human
To forgive is to err

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Two rights do not make a wrong.
They make an airplane.

Two wrongs do not make a right.
But three lefts do.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Time is just nature's way to keep everything from happening at once.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Arkansas State Motto:
DON'T ASK
DON'T TELL
DON'T LAUGH

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Where there's a will
I want to be in it.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

If at first you don't succeed,
redefine “success”.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

IN GOD WE TRUST
All Others Pay Cash

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

WHATEVER HITS THE FAN WILL NOT BE DISTRIBUTED EVENLY.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

If your feet smell
and your nose runs,
you're built upside down.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Brain cells come and go,
but fat cells live on forever.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Age doesn't always bring wisdom.
Sometimes age comes alone.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Four out of five people think the fifth is an idiot.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

A closed mouth gathers no foot.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

A journey of a thousand miles begins with a cash advance.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Time flies like an arrow.
Fruit flies like a banana.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

I married Miss Right.
I just didn't know her name was, "Always".

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

All men are idiots,
And I married their king.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

I AM BUSY
YOU ARE UGLY
HAVE A NICE DAY!

Nonsense_ Fool's Shitting

အရည္မရအဖတ္မရစာေတြဖတ္ျပီး ေပါေႀကာင္ေႀကာင္ျဖစ္ခ်င္သူမ်ားသာ ဖတ္ရန္။ စိတ္မရွိပါနဲ႔ အခုတေလာ ဘာေတြလုပ္ေနမိမွန္းမသိဘူး ေခြးလႊတ္ႀကပါ။

------------ ------------- ----------------- --------------- ----------------- ------------

ထိပ္ဆံုးက စလိုက္ရေအာင္ God ေပါ႔။

God is love, Love is blind ဆိုပါလား အဲ အိမ္ေဘးက ဦးဇီးကြက္က blind ႀကီးဗ်။ မဟုတ္မွလြဲေရာ သူက ဘုရားသခင္ပဲ ျဖစ္ရမယ္။

ဘုရားသခင္က အိုးကိုဖန္ဆင္းတယ္။ လူသားက ဘီယာခ်က္တယ္။ သင္မည္သူ႔ကို ယံုႀကည္သနည္း။ ေျပာရင္းနဲ႔ ဘီယာအေႀကာင္းေတာင္ေရာက္သြားျပီ။

တစ္ရက္မွာ ၂၄နာရီေနာ္။ ဘီယာ တစ္ပါကင္မွာ ၂၄ဘူးဗ်။ တိုက္ဆိုင္မွဳထင္ပါသလား။

အရင္တုန္းက အလွဆိုတာ ႀကည္႔ရွဳသူရဲ႕ မ်က္စိ ေပၚမူတည္တယ္
အခု အလွဆိုတာ ဘီယာခြက္ကိုင္ထားသူရဲ႕ မ်က္စိ ေပၚမူတည္တယ္။

ဘာကိုမွ မမွီခိုပဲ ႀကမ္းေပၚလွဲခ်ႏိုင္ရင္ ခင္ဗ်ား မမူးေသးဘူး။
မူးမမူး စမ္းႀကည္႔ရေအာင္ ဖတ္ႀကည္႔ပါဦး

ေအာက္ပါ စာေႀကာင္း မွန္သည္။
အထက္ပါ စာေႀကာင္း မွားေနသည္။

ေတာ္ျပီ ေတာ္ျပီ။ မဟုတ္တရုတ္ေတြရပ္ေတာ႔ အလုပ္လုပ္ရဦးမယ္။ ဒါေပမယ္႔ အလ်င္စလို လုပ္သင္႔တဲ႔အလုပ္ဆိုရင္ လုပ္ျပီးသားေတာင္ ျဖစ္ေနေလာက္ျပီ။ အလ်င္စလို လုပ္စရာမလိုလို႔ ခုထိက်န္ေနတာေပါ႔။

အပါးမခိုနဲ႔ အလုပ္ကို တစ္ရာရာခိုင္ႏွဳန္း အျပည္႔အ၀လုပ္ပါ။ ကြ်န္ေတာ္ဆိုရင္

တနလၤာေန႔မွာ ၁၂%

အဂၤါေန႔မွာ ၂၃%

ဗုဒဟူးေန႔မွာ ၄၀%

ႀကာသပေတးေန႔မွာ ၂၀%

ေသာႀကာေန႔မွာ ၅% လုပ္တယ္။

လိုခ်င္တာက လုပ္စရာအလုပ္ ဒီ႕ထက္နည္းနည္း ၊ လုပ္ဖို႔အခ်ိန္ နဲ႔ အလုပ္မျပီးတဲ႔အတြက္ ရတဲ႔ပိုက္ဆံ ဒိထက္မ်ားမ်ား ။
ပိုက္ဆံမလိုခ်င္ပဲ ရွိမလားဗ်။ ဟင္ ဘယ္သူေျပာလဲ ပိုက္ဆံဆိုတာ သစ္ပင္ေပၚမွာ အလိုလို သီးမေနဘူးလို႔။ ပိုက္ဆံေတြက သစ္ပင္ေပၚမွာ အလိုလို သီးေနပါ႔ဗ်ာ။ တစ္ခုရွိတာက သစ္ကိုင္းအားလံုးကို ဘဏ္ေတြကပိုင္တာပဲ။

ေႀသာ္… ငါလည္း တယ္စကားမ်ားပါလား။ ေျပာလိုက္ရင္လည္း ေပါေတာေတာေတြ စကားေတြက ေစ်းေပါတာလည္းမေျပာနဲ႔ေလ လိုခ်င္တဲ႔သူထက္ ေပးခ်င္တဲ႔သူက မ်ားေနတာကိုး။ အေျပာပဲ ရွိျပီး အလုပ္မလုပ္ဘူး မထင္ပါနဲ႔ေနာ။ ဒီတစ္ပါတ္ သုေတသန အလုပ္ကေန ေတြ႔ရွိတာ ႏွစ္ခုရွိတယ္ဗ်။

ေနာက္ဆံုးသုေတသနအတြက္ လူေလးေယာက္ကို ေမးျမန္းခဲ႔ရာမွာ သံုးေယာက္က လူဦးေရရဲ႕ ၇၅% ျဖစ္ေနတာကို ေတြ႕ရတယ္။ ဒီေတြ႕ရွိခ်က္ကို မန္ေနဂ်ာက အပါတ္စဥ္အစည္းအေ၀းမွာ တင္ျပဖို႔ ပါ၀ါပိြဳင္႔လုပ္ေနတယ္။ ဒီမွာ… လူနည္းနည္းပဲ ေမးျမန္းခဲ႔လို႔ ဒီသုေတသနကို အထင္မေသးပါနဲ႔ အေမရိက အလွမယ္ကို လူ၅၀ထဲက ေရြးျပီး အေမရိကန္သမတကိုေတာ႔ လူ၂ေယာက္ထဲကပဲ ေရြးတာပဲ။ ဘယ္ဟာအေရးႀကီးလဲ သိသားနဲ႔။

ေနာက္ေတြ႕ရွိခ်က္တစ္ခုက လူတစ္ေယာက္ကို ငါးတစ္ေကာင္ေပးလိုက္ရင္ သူ႔တစ္နပ္စာပဲရသြားမယ္။ ဒါေႀကာင္႔ သူ႔ကိုို ငါးဖမ္းနည္းသင္ေပးမယ္လို႔ မန္ေနဂ်ာကေျပာတယ္။ ေတြ႔ရွိတာက အဲဒီလူကို ငါးဖမ္းနည္းသင္ေပးလိုက္ရင္ ေနာက္ေန႔ သူေလွေပၚထိုင္ျပီး ဘီယာေသာက္ေနေရာဗ်။

ခင္ဗ်ားတို႔လည္း ဘေလာ႔ဂ္ေတြေလွ်ာက္သြားျပီး ကြမ္း၀ါးမေနနဲ႔ အက်ိဳးရွိတာလုပ္ အခ်ိန္က အဖိုးတန္တယ္ ေနာက္ႏွစ္ရက္ဆိုရင္ မနက္ျဖန္က မေန႔ျဖစ္သြားေတာ႔မွာ ဘယ္ေလာက္ႏွေျမာစရာေကာင္းလဲ။

------- ------------- ---------------- ----------------- --------------- --------------- ----

စာပိုဒ္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက Research မွာလုပ္တုန္းက အားလံုး၀ိုင္းျပီး ဘာသာျပန္ထားတာေတြပါ။ တစ္ခိ်ဳ႕ေတြကိုလည္း အစည္းအေ၀းမွတ္တမ္းစာအုပ္ထဲမွာ ျပန္ေတြ႔တယ္။ ေျပာသားပဲ ၁၀၀% အလုပ္လုပ္ပါတယ္လို႔ ။ ။

I Am Dead

Wednesday, December 26, 2007

မေန႔က ငါေသသြားတယ္။

ဘ၀ဇတ္ဆရာရဲ႕ ခပ္ညံံ့ညံ့ဇတ္ညႊန္းႀကီးမွာ

ဇတ္လိုက္ကို ပို႔ေပးလိုက္၊ ေဖာင္းပြပြစကားေတြ မွဳတ္ထုတ္လိုက္နဲ႔

ငါ႔ဇတ္ေကာင္ရပ္္တည္မွဳအတြက္ အစြမ္းကုန္ က ခဲ႔ပါတယ္။

တကယ္ပဲလြဲေခ်ာ္သြားတာလား ငါကပဲညံ့လြန္းလို႔လား

ဘယ္သူမွေျခမထိုးပဲ ငါလိမ္႔က်သြားတယ္

ေဆာရီးပါ ငါညံ့တာ ငါေသျပီးမွသိတယ္

ေသျပီးေတာ႔လည္း ညံ့ေနတုန္းပဲ နည္းေတာင္နည္းေသးတယ္။

အခ်ိန္က သည္ေလာက္ေစ်းႀကီးမွန္း ေသခါနီးမွ ရိပ္မိလို႔ပါ

တြက္နည္းမသိပဲ အေျဖေတြလိုက္ရွာေတာ႔

အရက္နာက်ေနသလို ပုပ္သိုးသိုးအႀကံဥာဏ္အပိန္းေတြ ငါ႔ကိုရွတယ္။

မိုးေပၚေမာ႔ တံေတြးေထြးရသလို ေသြးရူးေသြးတန္းနဲ႔

တစ္ညေနလံုး ေလထဲကို အဆဲေတြပစ္ေပါက္မိခဲ႔

ဒီည နင္ငိုရဲငိုႀကည္႔စမ္း ႏွစ္ခါျပန္ေသရမယ္မွတ္

ဒီေန႔မနက္ႏွဳိးစက္ျမည္ေတာ႔ မ်က္လံုးကိုဖြင္႔တယ္

ငါမရွိေတာ႔ဘူး။

Good Bye, Narita

အရာရာဟာ မွဳန္၀ါးေနလိုက္တာ

အလင္းေရာင္ကို ၀ါးမ်ိဳေနတဲ႔ ဒီဇင္ဘာရဲ႕ႏွင္းလို

နာရီတာ က ငါတို႔ကိုႀကည္႔ေနတယ္။

မ်က္ႏွာလႊဲလိုက္ေတာ႔ သူငယ္ခ်င္းရယ္

တစ္ခ်ိဳ႕ တစ္ခိ်ဳ႕ေတြလည္း တားခ်င္ေပမဲ႔ တားမရ၊

တစ္ခ်ိဳ႕ တစ္ခိ်ဳ႕ေတြလည္း မသြားခ်င္ေပမယ္႔ သြားႀကရတယ္

အမွတ္တရေတြကို ေက်ာခိုင္းျပီး နာရီတာနဲ႔ထားခဲ႔စမ္းပါ။

မ်က္ရည္ေတြ ရင္ထဲမွာဆူပြက္ေနတဲ႔အခါ

ေစာင္႔စည္းျခင္းအတြက္ ႏွဳတ္ခမ္းေတြကို ေစ႔ေစ႔ပိတ္လိုက္

ကိုယ္႔သစ္ရြက္ေတြ ေႀကြက်လြင္႔ပါးသြားတာကို

ရပ္ႀကည္႔ေနတဲ႔ ေမပယ္ပင္လို နာရီတာ က ငါတို႔ကိုႀကည္႔ေနတယ္။ ။

အစ္မ သြင္ဇာဟိန္းႏွင္႔ ဂ်ပန္မွာ က်န္ခဲ႔ ေသာ၊ ဂ်ပန္သို႔ ထြက္ခြာသြားေသာ၊ ဂ်ပန္သို႔ သြားလုဆဲဆဲေသာ စီနီယာအားလံုးအတြက္

Being Frank With A Loser

Tuesday, December 25, 2007

တစ္ခါ တစ္ခါလည္း ေခ်ာက္ထဲတြန္းခ်ခံရတိုင္း

လွည္႔ႀကည္႔လိုက္ေတာ႔ သိပ္ရင္းႏွီးတဲ႔မ်က္ႏွာကိုေတြ႕မယ္

ငါ မအံ့ႀသဘူး

သရဲနဲ႔လည္း ေတြ႕ဖူးတယ္၊ အခ်စ္နဲ႔လည္း ေတြ႕ဖူးတယ္

ဘာကိုအံ့ႀသရဦးမွာလဲ။

ငါ႔ေနာက္ေက်ာ မင္းထိုးလိုက္တဲ႔ဓါးကို အရသာခံျပီးႀကည္႔ခ်င္ရင္

အစကတည္းက ငါ႔ပုခံုးကိုလာမဖက္နဲ႔ ေနာက္မွာရပ္ေန

ေျပာစရာရွိရင္ အခုေျပာႏိုင္တယ္

ျပီးရင္ မင္းစိတ္ဓါတ္ အစအနေတြကိုရွင္းခဲ႔ပါ

၂၀၀၈ မွာ ပုပ္သိုးေနတာေတြ တစ္ခုမွငါလက္ခံမွာမဟုတ္ဘူး။

နံမည္တစ္ခုကို မွင္နီတစ္ေႀကာင္းျခစ္ပစ္ဖို႔

ေတြေ၀တတ္တဲ႔အသက္အရြယ္မဟုတ္ေတာ႔ဘူး

ႀကည္႔စမ္း… ငါ႔မွာ အရင္းႏွီးဆံုး၊ အေကာင္းဆံုးသူငယ္ခ်င္းစာရင္း က်မ္းတစ္အုပ္စာမကရွိေသးတယ္… အရံွဳးသမားရဲ႕။

သနားစရာဇာတ္ေတြလည္း အလုပ္မျဖစ္ေတာ႔ဘူး

လိမ္ေျပာရမွ မင္းစိတ္ခ်မ္းသာမယ္ဆိုရင္ ငါ႔နားေတြပင္းပါေစေတာ႔

ယဥ္ေက်းရတာ ငါေသာက္ရမ္းပ်င္းသြားျပီ။ ။

Departure of November

ေတြ႕တုန္းဆံုတုန္း ငါ၀မ္းေျမာက္မိတာ ဒီေလာက္ဒဏ္ခတ္သင့္သလား

ဘာလို႔ ခြဲခြါျခင္းက ဒီေလာက္နာက်င္ရတာလဲ

ေလာကဓံရဲ႕ က်ီစယ္မွဳမွာ ျပံဳးလိုက္ မဲ႔လိုက္

ဒီေလာက္ အိေျႏၵမပ်က္သင္႔ပါဘူးေနာ္ ငါကိုက အငိုလြယ္လြန္းတယ္

လြမ္းေနတယ္ဆိုတဲ႔စကား ခပ္တံုးတံုးလို႔ ထင္ေနမလား

ငါ ငတံုး အျဖစ္ခံလိုက္ပါ႔မယ္

တစ္ခုခုမ်ား မွားေနသလားမေတြးခ်င္ေတာ႔ဘူး ဘယ္တုန္းကမွန္ဖူးလို႔လဲ။

ဘာသာျပန္ရင္း ေပ်ာက္ဆံုးေနတဲ႔ စကားတစ္လံုးအတြက္

အိပ္မက္တစ္ပုဒ္ လစ္ဟာေနတယ္

ငါသိပ္ေလာဘႀကီးေနသလား

ျဖစ္ခ်င္တာျဖစ္ခြင္႔ေပးလိုက္ဖို႔ရာ ဆုပ္ကိုင္ထားတာေတြ လက္မလႊတ္သေရြ႕

ေရွ႕ဆက္ဖို႔ေတာ႔ ခက္ေနဦးမယ္

ခဏ ခဏရပ္ျပီးေတြးတိုင္း ေခါင္းကိုက္လာတယ္

ေသခ်ာတာကေတာ႔ …

ခြဲခြာျခင္းက ဘ၀ႀကီးကို ပိုေျခာက္ေသြ႕ေစလြန္းလို႔

ခဏခဏ ထြက္ခြာသြားဦးမယ္ဆိုရင္

လြမ္းလြန္းလို႔ ေသသြားပါေစ မေတြ႕ခ်င္ေတာ႔ဘူး။ ။

Mone Nyin Saw

မဟာေဒ၀ီေျပာတဲ႔ မုန္ညင္းေစာ

ေက်ာင္းပိတ္လို႕ အိမ္ျပန္သြားတိုင္း မနက္တိုင္းထျပီး ဆြမ္းေလာင္းရတယ္။ အထက္တန္းေလာက္အထိ ကြ်န္မနဲ႔ ဆြမ္းေလာင္းေဖာ္က စ၀္ႏိုင္းျဖစ္ပါတယ္။ ႏိုင္း ဆိုတာ အဖြားလို႔ ရွမ္းလိုေခၚတာပါ။ စ၀္လို႕ထည္႔ေခၚရတာက သူက ေစာ္ဘြားရဲ႕ အမ်ိဳးသမီးျဖစ္လို႔ပါ။ မဟာေဒ၀ီလို႔ေခၚရတာကေတာ႔ ျမန္မာလိုေျပာရင္ သူက ေစာ္ဘြားကေတာ္ေတြထဲမွာ အျမင္႔ဆံုးေတာင္ညာစံျဖစ္လို႔ပါ။ ထားပါေတာ႔ အခုေခတ္မွာ အဲဒါေတြေျပာရတာလည္း တစ္မ်ိဳးေတာ႔ ျပံဳးခ်င္စရာေကာင္းပါတယ္။

ကြ်န္မ အထက္တန္းျပီးေတာ႔ မဟာေဒ၀ီက ဆြမ္းမေလာင္းႏိုင္ေတာ႔ပါဘူး။ အသက္ ၉၀ေက်ာ္ျပီဆိုေတာ႔ ခါးကုန္းျပီးမ်က္စိလည္းတအားမွဳန္သြားလို႔ပါ။ သူ႔ရဲ႕သမီး၊ အေမ႔ရဲ႕ တ၀မ္းကြဲအစ္မက ကြ်န္မနဲ႔ ဆြမ္းေလာင္းေဖာ္ျဖစ္လာပါတယ္။ စ၀္ႏိုင္းက ဆြမ္းမေလာင္းႏိုင္ေတာ႔ေပမယ္႔ ဟင္းေတာ႔ခ်က္ေသးတယ္။ တားလို႔မရဘူး။ ဆြမ္းေလာင္းတဲ႔ဟင္းကိုႀကည္႕လိုက္လို႔ မုန္ညင္းေစာဆိုရင္ ေသခ်ာျပီ မႀကာခင္ ကြ်န္မတို႔အိမ္ကိုလည္း မုန္ညင္းေစာတစ္ခြက္ပို႔ခိုင္းေတာ႔မယ္။ အေဖနဲ႔အေမက စ၀္ႏိုင္းခ်က္တဲ႔ မုန္ညင္းေစာကို တအားႀကိဳက္တတ္မွန္းသိလို႔ပါ။

စ၀္ႏိုင္းက အိမ္ေပၚကေနသိပ္မဆင္းႏိုင္ေတာ႔မွန္းသိေတာ႔ ကြ်န္မက ခဏခဏသြားလည္ပါတယ္။ အသက္ႀကီးတဲ႔သူေတြနဲ႔ စကားေျပာရတာ ေတာ္ေတာ္ေတာ႔ စိတ္ရွည္ရပါတယ္။ ဘယ္တုန္းက ျပန္ေရာက္လဲ ဘယ္ႏွစ္တန္းေရာက္ျပီလဲဆိုျပီး သူက ေျပာေနဆိုရင္းနဲ႔ ၁၀မိနစ္ေလာက္ႀကာမွ ဟင္ ငယ္ေလးလား ဘယ္တုန္းက ျပန္ေရာက္လဲဆိုျပီး ဓါတ္ျပားအပ္ေႀကာင္း ထပ္သြားသလို ျပန္ေႀကာ႔တတ္ပါတယ္။ ကြ်န္မကေတာ႔ စ၀္ႏိုင္းဆိီက ေရွးေဟာင္းေႏွာင္းျဖစ္ေတြ ႀကားရတာ သေဘာက်လို႕ အဲဒါေတြသည္းခံျပီး သြားသြားစကားေျပာပါတယ္။

ေစာ္ဘြားေခတ္က အေႀကာင္းအရာေတြႀကားရတာ ကြ်န္မအတြက္ေတာ႔ သည္းထိတ္ရင္ဖို ၀တၳဳရွည္ႀကီးဖတ္ရသလိုပါပဲ။ မႀကိဳက္တာက ေစာ္ဘြားေတြ မိန္းမအမ်ားႀကီးရွိတာပါပဲ။ စ၀္ႏိုင္းကေျပာတယ္ ဘယ္ေခတ္မဆို အဲသေလာက္ပိုင္ဆိုင္မွဳနဲ႔ အဲဒီေလာက္အာဏာရွိတဲ႔ ဘယ္သူမဆို ဒီလိုပဲေနမွာပါတဲ႔။ (သူေျပာတာေနာ္… ) ကြ်န္မစိတ္၀င္စားတာက အဲဒီလို နံမည္ေက်ာ္မုန္ညင္းေစာကို စ၀္ႏိုင္းဘယ္ကေန သင္ႀကားတတ္ေျမာက္လာသလဲဆိုတာပါ။

စ၀္ႏိုင္းကေျပာျပပါတယ္။ ေစာ္ဘြားက သူခ်က္တဲ႔ မုန္ညင္းေစာကို သိပ္ႀကိဳက္တယ္တဲ႔။ (ကြ်န္မ အႀကြင္းမဲ႔ ယံုပါတယ္။) ေစာ္ဘြားဆိုေတာ႔ ထံုးစံအတိုင္း ေဟာ္ေတြအမ်ားႀကီးရွိတယ္မလား။ (ေဟာ္ဆိုတာ ေစာ္ဘြားေနတဲ႔ အိမ္အႀကီးႀကီးကို ေခၚတာ) အဲဒီေတာ႔ ေစာ္ဘြား သူ႕ဆီကို လာတဲ႔ ရက္ေတြမွာ ဒီဟင္းခ်က္ေလ႔ရွိတယ္တဲ႔။ ခ်က္တဲ႔နည္းကေတာ႔ ေစာ္ဘြားသူ႔ကို ေတာ္မေကာက္္ခင္ကတည္းက ခ်က္တတ္ခဲ႔သလို ပါပဲတဲ႔။ တစ္ျမိဳ႕လံုးလည္း ဒီလိုပဲခ်က္ပါတယ္တဲ႔။ ဒါေပမယ္႔ ေစာ္ဘြားကေတာ္ဘ၀မွာ ဒီမုန္ညင္းေစာကိုပဲ ခ်က္ရင္းနဲ႔ အရသာက တျဖည္းျဖည္းေျပာင္းလာတယ္တဲ႔။ ဘာလို႔လဲဆိုေတာ႔ လြမ္းခဲ႔ရတာေတြကို စုထားျပီး သူလာမယ္႔ေန႔မွာ စားေစခ်င္တဲ႔ ေစတနာနဲ႔ သူ႕အေပၚမွာထားရွိတဲ႔အခ်စ္ေႀကာင္႔တဲ႔။ သူ႕ကိုဟင္းခ်က္ေကြ်းခ်င္လြန္းလို႔ ျမင္းခြာသံႀကားရင္ သူျပန္လာသလားဆိုျပီး ေဟာ္နန္းေလသာေဆာင္ကို ထြက္ထြက္ႀကည္႔မိတယ္တဲ႔။ ဒါအနီးစပ္ဆံုး ျမန္မာျပန္ထားတာပါ။ ကြ်န္မလည္း ေျပာသင္႔မေျပာသင္႔ မစဥ္းစားပဲ ေျပာလိုက္မိပါတယ္။ ကြ်န္မသာဆိုရင္ ေတာ္ေကာက္္ထားတဲ႔မိန္းမေတြဆီ ေဟာ္နန္းတစ္ခုျပီး တစ္ခုေျပာင္းေပြေနျပီးမွ ျပန္ေရာက္လာတဲ႔သူကို မခ်က္ေကြ်းခ်င္ပါဘူးလို႔။

မွတ္မိေသးတယ္ ၀င္လုဆဲေနေရာင္က ေရႊေရာင္၀င္းေနတဲ႔ တစ္ညေနေပါ႔။ အဲဒီေရွးေဟာင္းအိမ္ႀကီးရဲ႕ ေလသာေဆာင္မွာ ကြ်န္မတို႔စကားေျပာေနႀကတာ။ (အခုေတာ႔ စ၀္ႏိုင္းလည္းမရွိေတာ႔၊ အဲဒီအိမ္လည္းမရွိေတာ႔ပါဘူး) ဧည္႔ခန္းထဲက ေစာ္ဘြားရဲ႕ ပံုတူပန္းခ်ီကားကို မ်က္ရည္အျပည္႔နဲ႔လွမ္းႀကည္႔ျပီး စ၀္ႏိုင္းကေျပာတယ္ တစ္ေန႔ေန႔ေတာ႔ သမီးလည္း တစ္ေယာက္ေယာက္ကို မုန္ညင္းေစာ ခ်က္ေကြ်းခ်င္လာမွာပါတဲ႔။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ေစာ္ဘြားမရွိေတာ႔တာ ႏွစ္ေပါင္း သံုးဆယ္္ေလာက္ ရွိေနပါျပီ။ စ၀္ႏိုင္းကေတာ႔ သူ႔အေႀကာင္းမစဥ္းစားမိတဲ႔ေန႔ မရွိဘူးတဲ႔။ အခ်စ္ဆိုတာ ေကာက္ရိုးမီးလို တဒဂၤခံစားမွဳလို႔ ေျပာတတ္တဲ႔သူေတြကို မေတြ႕မျမင္ႏိုင္ေတာ႔တာေတာင္ ႏွစ္သံုးဆယ္ေက်ာ္တစ္ရက္မွ မေမ႔ႏိုင္တဲ႔အခ်စ္မ်ိဳးလည္း ရွိပါတယ္လို႔ ရွင္းျပခ်င္လိုက္တာ။

ဒါေပမယ္႔… အခ်စ္တရားေဟာရေလာက္တဲ႔ အရည္အခ်င္း ကြ်န္မမွာ မရွိပါဘူးေလ။ ကြ်န္မ အခုခ်ိန္ထိ မုန္ညင္းေစာမခ်က္တတ္ေသးပါ။ ။

LOVE

Monday, December 24, 2007

ေျမာက္ေလတိုက္မွ ေဆာင္းေရာက္မွန္းသိသလို

ခ်စ္ျခင္းတရားရဲ႕ ေျခသံကတိုးတိုးေလး

ႀကားလိုက္သူကေတာ႔ အလန္႔တႀကား

တစ္ေယာက္ေယာက္ တံခါးေခါက္လိုက္သလိုလို

ဂရုစိုက္ႀကည္႔လိုက္ေတာ႔ အရိပ္တစ္ခုလို ၀ိုးတ၀ါး

ရယ္သံတစ္ခုကို တိုးတိုးညင္းညင္းအႀကားမွာ

တေဆတစ္ေကာင္ကို အမိဖမ္းရသလိုု ေမာပန္းလာလိမ္႔မယ္

အေႀကာင္းရင္းကိုရွာလိုက္ ေခါင္းခါလိုက္

သိပ္လည္းေသြးပ်က္မေနပါနဲ႔

ရင္ခုန္သံဆိုတာ အခ်စ္မပါပဲ အသက္၀င္ရိုးထံုးစံမရွိဘူး။

အိပ္မက္ထဲကေလာက္ မလွပရင္ေတာင္

ဆံုးရံွဳးလိုက္ဖို႔ရာ သိပ္ခ်ိဳျမိန္လြန္းေနလို႔

တစ္ခါတစ္ရံလည္း နာက်င္စြာ တစ္ခါတစ္ရံလည္း တိုးတိတ္စြာသိမ္းဆည္း

ဖြင္႔ျပသည္ျဖစ္ေစ မျပသည္ျဖစ္ေစ

ဒါဟာ ႏွလံုးသားထက္မွာ ေရးထိုးမယ္႔ ကိုယ္ပိုင္စာမ်က္ႏွာ

သူႀကားသည္ျဖစ္ေစ မႀကားသည္ျဖစ္ေစ

တီးတိုးေရရြတ္မယ္႔ ကိုယ္ပိုင္ေတးသြား

ယံုပါ… ဘ၀ဆိုတာ အခ်စ္မပါပဲ ျပည္႔စံုရိုးထံုးစံမရွိဘူး။ ။

IT Fun

Sunday, December 23, 2007

IT Jokes

Some jokes from MCPA Newsletter
Pls don't sue me for copy right h`h` i know u guys also copied them from foreign books.

WE ARE ALL BUT TRAVELLERS

ခရီးသြားမ်ား

ကားဂိတ္ေရာက္ေတာ႔ အမ်ိဳးသမီးႀကီးတစ္ေယာက္က ျပံဳးျပျပီး သမီးတစ္ေယာက္တည္းလား အန္တီ႔ကိုမွတ္မိလားတဲ႔။ အေဖ႔မိတ္ေဆြလို႔ေျပာတာပဲ။ သူ႔တူမ ေတာင္ႀကီးျပန္မွာ တစ္ေယာက္တည္းျဖစ္ေနလို႔တဲ႔ သမီးနဲ႔ဆိုရင္စိတ္ခ်ျပီ။ ႀကည္႔သြားေပးပါတဲ႔။ (ေသခ်ာျပီ ကြ်န္မ အေႀကာင္းမသိရွာဘူး) ေႀသာ္ ဒီေလာက္စိတ္ပူေနပါလားဆိုျပီး သူ႔တူမကိုႀကည္႔လိုက္ေတာ႔ အရပ္က ကိုယ္႔ထက္ေတာင္ျမင္႔ခ်င္ခ်င္ ဆံပင္က အ၀ါလိုလို ေရႊေရာင္လိုလို ေက်ာင္းျပီးျပီလည္းေျပာေသး ကေလးလိုလို ေခြးလိုလိုရယ္၊ ခ်စ္ေတာ႔ခ်စ္စရာေလးပါ။ ဂိတ္ကလူနဲ႔ နည္းနည္းပါးပါးေျပာဆိုျပီ အဲဒီေကာင္မေလးရဲ႕ေနရာက ကြ်န္မေဘးနား ေရာက္လာပါေတာ႔တယ္။ သူ႔အေဒၚကေတာ႔ တျပံဳးျပံဳးနဲ႔ ျပန္သြားေလရဲ႕။

“Excuse me” ဆိုတဲ႔အသံေႀကာင္႔ ကမန္းကတမ္းေဘးကပ္ေပးလိုက္ရတယ္။ ကားေပၚတက္လို႔ရပါျပီဆိုတာနဲ႔ လူေတြကလည္း ျပံဳတက္ေတာ႔တာပဲ ဒီလူကလည္း ေယာက္က်ားႀကီးျဖစ္ျပီး အရင္လုတက္ခ်င္ေနေသးတယ္ဟု ေတြးမိတယ္။ ျဖစ္ႏိုင္ရင္ တန္ေဆာင္တိုင္နီးမွ ကပ္ျပီးအိမ္မျပန္ခ်င္ပါ။ ဧည္႔သည္ေတြကမ်ားရတဲ႔အထဲ ခရီးႏွင္႔အထာမက်ေတာ႔ ရန္ကုန္အထြက္က်ေတာ႔ အဲကြန္းကမေအးဘူး ေတာင္ေပၚေရာက္ေတာ႔ အဲကြန္းပိတ္ေပးပါေတာ႔ ေအးလွျပီ။ ခံုက လွဲလို႔မရပါလား။ အဲ ရွိေသးတယ္ ဟဲလို ဒါလင္ အရင္လိုႀကည္႔ေကာင္းေနတုန္းပဲ (အဲအဲ ေယာင္လို႔ပါ) ဘယ္ေရာက္ေနျပီ ဘာႀကီး၀ယ္ခဲ႔မယ္သိလား စသျဖင္႔ ဂြီဂြီဂြမ္ဂြမ္မ်ားကလည္း ပဲခူးေက်ာ္မွ နားေအးသြားပါတယ္။

ညစာစားဖို႔ရပ္ေတာ႔ စာအုပ္ကိုဆြဲျပီး ကမန္းကတန္းဆင္းသြားလိုက္သည္။ ဘယ္သူအရင္တက္တက္ေဟ႔ ငါအရင္ဆင္းႏိုင္တယ္ ဘာတတ္ႏိုင္ေသးလဲေပါ႔။ ထမင္းစားျပီး ထင္တဲ႔အတိုင္းပါပဲ ကားေဆးတဲ႔သူက သီခ်င္းေလးတေအးေအးနဲ႔ ေဆးေကာင္းတုန္း၊ ကားသမားကေတာ႔ ဆိုင္က အလကားမတ္တင္းျပဳစုတာနဲ႔ လူေတာင္မျမင္ရေသး တစ္ခ်ိဳ႕ေတာင္ေပၚသားေတြက သိပ္ေသြးေအးတာကိုး။ ေအး မင္းတို႔လည္းေအးမွေတာ႔ ငါလည္းေအးရေတာ႔မွာေပါ႔ကြာဆိုျပီး စာအုပ္ကို မတ္တတ္ႀကီးဖတ္ေနတုန္း လူတစ္ေယာက္က ၀င္တိုက္လို႔ စာအုပ္လြတ္က်သြားပါတယ္။ ႀကည္႔လိုက္ေတာ႔ Mr.Excuse Me ႀကီးပါလား။

“ေဆာရီးေနာ္ ေရအိုင္ကိုေရွာင္လိုက္လို႔ပါ” တဲ႔ သူ႔ေျခေထာက္ေရစိုမွာစိုးတာနဲ႔ ငါ႔စာအုပ္ေတာ႔ ဗြက္ေပပါျပီ။ အိုင္ေတြ႔ရင္ ေျခမေဆးဘူးလို႔ ႀကြားေနတာမ်ားလား ။

“USIS က ငွားထားတာလား”

အလို ေတာ္ေတာ္လွ်ာရွည္ပါကလား USIS တံဆိပ္တုန္းထုထားတာပဲ မငွားလို႔ ငါကတိုထားရမွာလား။

“ဟုတ္တယ္”

ကြ်န္မကေျပာျပီး တျခားဖက္ထြက္လာေတာ႔ ကားေပၚမွာအတူထိုင္တဲ႔ ေကာင္မေလးက ျပံဳးစစနဲ႔ ေရာက္လာျပီး

`ရွင္ေဒါင္းဟန္က ဘာေျပာသြားတာလဲ အမ´

`ဘာႀကီး?´

`အမနဲ႔ စကားေျပာေနတဲ႔တစ္ေယာက္ေလ´

`ေႀသာ္ ဇီးသီးအားေပးသြားပါဦး ေစ်းဦးမေပါက္ေသးလို႔တဲ႔´

`အာ အမကလည္း အဲဒီေစ်းသည္မဟုတ္ဘူး ဟိုအကိုႀကီးကိုေျပာတာ´

`ေႀသာ္ သူ႔နံမယ္ကလည္း ဆန္းလွခ်ည္လား´

`ကိုရီးယားမင္းသား ဂ်င္ေဒါင္ဂန္းသိတယ္မလား သူနဲ႔တူတယ္ေနာ္ အမ´

`ဟုတ္လား မသိဘူး။ Ben Affleck နဲ႔တူတာေတြ႕ရင္ေတာ႔ ျပစမ္းပါ တစ္ခါတည္း ေျပးဖက္ပစ္လိုက္မယ္´

`Ben Affleck ဆိုတာ ဘယ္သူတုန္း အမ´

`နင္ေျပာတဲ႔ ရွင္ေဒါင္းဟန္နဲ႔ ေက်ာင္းေနဖက္´

အဲဒီေကာင္မေလးလည္း တစ္ခါတည္း ပါးစပ္ပိတ္သြားပါတယ္။ မဟုတ္ရင္ ေတာ္ေတာ္ေျပာႏိုင္တဲ႔ေကာင္မေလးပါ။ မ်က္စိမွိတ္ထားတာေတာင္ `အမ အိပ္ေနလားဟင္´လို႔ ေမးတယ္ မလြန္လြန္းဘူးလား။ သူလုပ္တာနဲ႔ ဒီတစ္ေခါက္ခရီးထြက္တာ ဘာကိုမွ မလြမ္းလိုက္ရဘူး။ တစ္မ်ိဳးေတာ႔လည္း ေကာင္းပါတယ္။ မဟုတ္ရင္ ေတာင္ျမင္လည္းလြမ္း စမ္းေခ်ာင္းေလးျမင္လည္းလြမ္းနဲ႔။ ခံစားလြယ္တာဟာ အားနည္းခ်က္တစ္ခုျဖစ္ေနတဲ႔ ေခတ္ႀကီးမွာ မလြမ္းျဖစ္ေတာ့လည္း အေျပာအဆိုလြတ္တာေပါ႔ေလ။

ညစာစားျပီးလို႔ နားေအးပါးေအးမ်ားေနရမလားမွတ္တယ္ ျပျပန္ျပီ ဗမာကား (no offense ပါ။) မ်က္ႏွာေရွ႔တည္႔တည္႔မွာ တီဗီ၊ ေခါင္းေပၚမွာ စပီကာ၊ ပုခံုးေပၚမွာ ေခါင္းတစ္လံုး။ ေဘးက ေကာင္မေလးက အိပ္သလားမေမးနဲ႔။ ကြ်န္မလည္း အရင္ဘ၀က သူမ်ားပုခံုးကို ဘယ္ေလာက္မွီထားမိပါလိမ္႔ သူ႔သြားရည္ေတြသာ မက်ပါေစနဲ႔ ဆုေတာင္းရတယ္။ ညဆင္းရင္ႏိွဳးဦးေနာ္တဲ႔ ေႀသာ္ ေခါင္းဦးေတာ္တင္မကဘူး အိပ္ဖန္ေစာင္႔ပါျဖစ္ေနပါေပါ႔။ အင္း အိပ္ႀက အိပ္ႀက။ ည၁၂နာရီ ကားခဏရပ္ေတာ႔ ေဘးက သာလိကာကေန ကာလနဂါးျဖစ္သြားတဲ႔ ေကာင္မေလးကို ႏိွဳးရတယ္။ သူ႔ကို ႏိွဳးေနတာနဲ႔ ေနာက္ဆံုးမွဆင္းရေတာ႔တယ္။ အေရးထဲ ဟိုကိုယ္ေတာ္ျဖတ္သြားတာကို

`အမ သူသမီးတို႔ကို ျပံဳးျပသြားတယ္´တဲ႔ ေခါင္းေတြဘာေတြဖီးလိုက္ေသးတယ္ အလိုေလးေနာ္။

ကားေပၚျပန္မတက္ခင္ ေဆးေသာက္ေတာ႔ အဲဒီေကာင္မေလးက `အမ မမူးတဲ႔ေဆးလား´တဲ႔ `အိပ္တဲ႔ေဆး´ ဆိုေတာ႔ `သမီးလည္းေသာက္မယ္´တဲ႔ ဘုရား ဘုရား အဲဒီေကာင္မေလးကိုသာ အိပ္ေဆးတိုက္လိုက္ရင္ ျပန္ႏိုးလာပါဦးမလား။ ကားေပၚလည္းေရာက္ေရာ အဲဒီေကာင္မေလးက အိပ္ေရး၀သြားျပီး ဧည္႔ခံေတာ႔တာပဲ။ ေက်ာင္းမွာက ဘယ္လို၊ ဘယ္ေမာ္ဒယ္က ဘယ္သူနဲ႔ ဘာညာဘာညာ၊ ဆန္းမီက အြန္ေစာက ဘယ္ကဲ႔သို႔။ ကဲဒီတစ္ခါေတာ႔ ငါ႔အလွည္႔ေဟ႔လို႔ စဥ္းစားျပီး မ်က္စိမွိတ္ထားလိုက္တယ္။

ဘယ္အခ်ိန္အိပ္ေပ်ာ္သြားမွန္းမသိလိုက္ဘူး။ စကားသံေတြႀကားလို႔ႏိွဳးလာေတာ႔ လူေတြအားလံုးကားေပၚကဆင္းေနႀကတယ္။ ေပါက္ေတာရပ္ေပးတယ္ထင္တယ္။ ေဘးက ေကာင္မေလးကိုႀကည္႔လိုက္ေတာ႔ လားလား… ဒင္းက ခ်စ္လက္ေဆာင္ေပးေနတာကိုး ကြ်န္မပုခံုးေပၚမွာ သူ႔သြားရည္ကြက္ႀကီး။

`ေဟး မဆင္းဘူးလား´

ႀကည္႔လိုက္ေတာ႔ Mr. Excuse Me သို႔မဟုတ္ ရွင္ေဒါင္းဟန္

ေျပာျပီး ခပ္ျပံဳးျပံဳးနဲ႔ဆင္းသြားပါတယ္။ ဟာ ဒါဘာလုပ္တာလဲေပါ႔။ ကြ်န္မေတာ္ေတာ္တင္းသြားပါတယ္။ ရွမ္းျပည္မွာ ေပါက္ေတာရပ္ရင္ အမ်ိဳးသားေတြပဲ ဆင္းပါတယ္။ သူတို႔ ရွဴးေနတာကို ကြ်န္မတို႔က ဘာလို႔ဆင္းရမွာတုန္း။ မဟုတ္ေသးပါဘူး အမ်ိဳးသမီးေတြလည္း ဆင္းေနႀကပါလား။ ေဘးႀကည္႔ေတာ႔ ဘာမွမျမင္ရဘူး။ မနက္ ၂နာရီခြဲ ေလထုကေတာ႔ ေတာင္ေပၚအနံံ႔အသက္ရေနပါျပီ။ ဂ်ာကင္ထုတ္၀တ္ျပီ ဆင္းသြားေတာ႔ ကားတန္းႀကီးကိုေတြ႕တယ္။ ကားဆရာေရ ဘာျဖစ္တုန္းဆိုေတာ႔ ေရွ႔မွာ ကားတိမ္းလို႔ လမ္းပိတ္ေနတယ္တဲ႔ ကားတိမ္းတယ္ဆိုတာ ဘာနဲ႔မွ မတိုက္မိပဲ လမ္းေကြ႔ ဒါမွမဟုတ္ လမ္းမညီလို႔ ကားေစာင္းျပီး လမ္းေပၚလဲက်သြားတာပါ။ ေျပာရင္သာ ဘာမွမဟုတ္ေပမဲ႔ တခါတေလ လူေတာင္ေသတတ္ပါတယ္။ ကားတိမ္းျပီးပဲ လမ္းေပၚမလဲပဲ ေခ်ာက္ထဲထိုးက်သြားတာမ်ိဳးလည္း ရွိပါတယ္။ အခုေတာ႔ လမ္းေတြ တံတားေတြ ေကာင္းေနပါျပီ။ ပ်က္အစဥ္ ျပင္ခဏ ခဏဆိုသလို ျပင္ေတာ႔ ျပင္ရတာေပါ႔ေနာ။ အရင္ကေလာက္ေတာ႔ မဆိုးေတာ႔ပါဘူး။

ခရီးသည္ေတြက သူ႔အစုနဲ႔သူ ဟိုနားဒီနားထိုင္ေနႀကပါတယ္။ တခ်ိဳ႔လည္း ကားေပၚမွာ တေခါေခါနဲ႔ အိပ္ေကာင္းေနဆဲ။ ေရွ႔ကားမွာပါလာတဲ႔ ရပ္ကြက္ထဲကလူႀကီးတစ္ေယာက္က လာႏွဳတ္ဆက္ေတာ႔ စကားထိုင္ေျပာႀကပါတယ္။ ရွင္ေဒါင္းဟန္တို႔အဖြဲ႔ကလည္း ကြက္ႀကည္႔ကြက္ႀကည္႔နဲ႔ လုပ္ေနပါတယ္။ ရပ္ကြက္ထဲက အင္းသားႀကီးကေတာ႔ မီးပံုးပ်ံတစ္ခိ်ဳ႕ ေတာင္ႀကီးမွာမလႊတ္ရေတာ႔ပဲ ဘယ္ျမိဳ႔ေတြမွာ သြားလႊတ္ရေတာ႔မယ္ ဒီႏွစ္ေတာ႔ သိပ္ျပည္႔စံုမွာမဟုတ္ဘူး၊ မီးပံုးပ်ံကြင္းအသစ္က အရင္တုန္းက ေဂၚရခါးသခၤ်ဳိင္း စသျဖင္႔ ၀မ္းနည္းပက္လက္ေျပာျပျပီး လမ္းအေျခေနသြားၿကည္႔ဦးမယ္ဆိုျပီး ထြက္သြားပါတယ္။

အဲဒီမွာ ရွင္ေဒါင္းဟန္ရဲ႕ သူငယ္ခ်င္းက

`အမ အမက ေတာင္ႀကီးကလား´

`ဟုတ္တယ္´

`ေတာင္ႀကီးမွာ ျမင္လွည္းေတြရွိလားဟင္´

ေနာက္ေနတာမ်ားလားလို႔ ႀကည္႔ေတာ႔လည္း အဲဒီဖက္တီးေလးက အတည္ေမးေနပံုပါ။

`ျမင္းလွည္းေတြေတာ႔ ရွိတယ္ ျမင္းေတြမရွိေတာ႔ဘူး´

`ဘာလို႔လဲ´

`ေတာင္တက္၊ ေတာင္ဆင္းမ်ားလြန္းလို႔ အေမာဆို႔ျပီးေသကုန္ျပီ´

ဖက္တီးေလးက အူေႀကာင္ေႀကာင္ျဖစ္ေနပါတယ္။ ရွင္ေဒါင္းဟန္ႀကီးကေတာ႔ ျပံဳးျပီး `အင္တာနက္ကေဖးေရာ ရွိလားေမးလိုက္ေလ´လို႔ တုိးတိုးေလး ေျပာပါတယ္။ ဖက္တးီေလးက `မင္းဘာသာေမးပါလား´တဲ႔။ သူက

`ေတာင္ႀကီးမွာ ဘာစကားေျပာႀကလဲဟင္´တဲ႔

`ေတာင္ႀကီးဆိုတာ ျမန္မာျပည္ထဲက ျမိဳ႔တစ္ျမိဳ႔ပါပဲ။ သိပ္ေသြးပ်က္မေနပါနဲ႔´

ေျပာျပီး ကြ်န္မလည္းကားေပၚျပန္တက္ျပီ မ်က္စိမွိတ္ေနလိုက္တယ္။

`Excuse me´

ဟာ လာျပန္ပလား မ်က္လံုးဖြင္႔ႀကည္႔ေတာ႔ ဟုတ္ပါ႔ ဟိုငနဲ

`ကြ်န္ေတာ္တို႔က ေနာက္တာမဟုတ္ပါဘူး။ တခါမွမေရာက္ဖူးလို႔ သိခ်င္လို႔ပါ အမ စိတ္ဆိုးသြားလားမသိဘူး´

`မနက္က်ရင္ေရာက္ေတာ႔မွာပါ အဲဒီေတာ႔မွ ႀကည္႔လိုက္ေပါ႔။ စိတ္မဆိုးပါဘူး၊ အိပ္လိုက္ဦးမယ္´

စိတ္ထဲကေတာ႔ ေျပာလိုက္မိတယ္ ဘာရွင္ေဒါင္းဟန္ရမွာတုန္း hundred percent မွန္ေႀကာင္ မ်က္ႏွာေလးေတာ႔ သနားကမားရွိပါရဲ႕ ဘယ္ေနရာကေႀကာင္ေနမွန္းမသိဘူး။

ေႀသာ္ မနက္က်ေတာ႔ အိမ္ကိုတန္းျပန္ျပီးအိပ္ရမလားမွတ္တယ္ တစ္ေနရာ၀င္ရဦးမယ္။ အရင္က အိမ္မွာထမင္းခ်က္ေပးတဲ႔ အမ်ိဳးသမီးရဲ႕ကေလးက accident ျဖစ္ထားတယ္တဲ႔ သူတို႔အိမ္နဲ႔ ကပ္ရက္မွာ အလယ္တန္းတုန္းက ဆရာမတစ္ေယာက္ရွိတယ္။ အဲဒီဆရာမလည္း ေလျဖတ္သြားတယ္ႀကားလို႔။ ျမိဳ႕အ၀င္နားမွာဆိုေတာ႔ အဲဒီမွာ အရင္ဆင္းျပီး သတင္းေမးမယ္ အိမ္ကိုလည္း အဲဒီကိုပဲဲလာႀကိဳဖို႔ မွာထားတယ္။ အိမ္ေရာက္ျပီးမွ သတင္းသြားေမးရင္ ပြဲလည္မွာနဲ႔ အမ်ိဳးေတြဆံုမွာနဲ႔ ရွုပ္ေနမွာ ကေလးေလးကလည္း အေျခေနမေကာင္းဘူးၿကားတယ္။ ကိုယ္႔မ်က္စိေရွ႕တင္ ႀကီးလာတဲ႔ကေလးေလးပါ။ သူတို႔အေမက အခုကိုယ္႔အိမ္မွာမလုပ္ေတာ႔ေပမဲ႔ အမ်ိဳးအရင္းအခ်ာလို ေကာင္းခဲ႔တဲ႔သူပါ။

အဲသလိုနဲ႔ ၃နာရီခြဲမွ ကားျပန္ထြက္ႏိုင္ပါေတာ႔တယ္။ ေအးသာယာ ကားကြင္းလည္းေရာက္ေရာ မနက္ေတာ္ေတာ္ႀကီးကို လင္းေနျပီ။ ေတာ္ေသးတယ္ ေတာင္ေအာက္လာမႀကိဳခိုင္းထားလို႔ မဟုတ္ရင္ေနာက္က်တာနဲ႔ အိမ္က အႀကာႀကီးေစာင္႔ျပီး ေတာ္ေတာ္စိတ္ပူေနေလာက္ျပီ။ ေဘးက ေကာင္မေလးက သူ႔အိမ္က လာႀကိဳတာကို တစ္ညလံုးမအိပ္ရဘူးလို႔ ညည္းျပေနပါတယ္။ကားေျပာင္းေတာ႔ ရွင္ေဒါင္းဟန္ ေခၚ မွန္ေႀကာင္က `အမ ကြ်န္ေတာ္တို႔တည္းမွာက သစ္ေတာရပ္ကြက္´လို႔ေျပာပါတယ္။

`အဲဒါ ကားသမားကို ေျပာရမွာေလ´

သူကေတာ႔ ရယ္ေနပါတယ္။

`အမ ပြဲလည္မွာလား´

`ေအး ပြဲထဲမွာ ရွိမယ္။ ျပခန္းမွာ´

`ဘာျပခန္းလဲဟင္´

ဟာဟ … ေျပာလိုက္ရမလား။

`Water Guard နဲ႔ Super Tab ။တျခားဟာေတြလည္းရွိေသးတယ္´

`ကြ်န္ေတာ္တို႔ လာခဲ႔မယ္´

လူကေလး မင္းမသိေသးဘူးေနာ္

`လာသင္႔တာေပါ႔´

ကားသမားကို ခ်ေပးဖို႔ေနရာေသေသခ်ာခ်ာေျပာရပါတယ္။ အေရးထဲ သူက သမီးအေဖအိမ္ျပန္မွာ မဟုတ္ဘူးလားေမးေနလို႔ ဇတ္စံုခင္းျပရေသးတယ္။ ကားက ရပ္ရမဲ႔ေနရာကို ေက်ာ္သြားေတာ႔ ဟိုးဟိုးလို႔ ေအာ္ရေသးတယ္။ အိတ္ေသးတစ္အိတ္ပဲပါလို႔ ေတာ္ေသးတာေပါ႔္။ ကားကိုျမင္ေတာ႔ ကေလးအေမ (အရင္ ထမင္းခ်က္တဲ႔ အေဒၚၿကီး) က ေျပးထြက္လာပါတယ္။ သူတို႔ အိမ္ကုပ္ကုပ္ေလးက ေတာ္ေတာ္ေလးကို အိုမင္းေနပါျပီ။ အ၀တ္ေလွ်ာ္ရင္ေျပးထြက္လာေတာ႔ သူ႔မွာ လံုခ်ည္ရင္လ်ားနဲ႔ျဖစ္ေနပါတယ္။ `သမီးငယ္ ေရာက္လာျပီေဟ႔´ လို႔လည္း ေအာ္လိုက္ေသးတယ္။ သူက ကြ်န္မကို သမီးငယ္လို႔ပဲ အျမဲေခၚပါတယ္။ ကားသမားကို ႏွဳတ္ဆက္ရင္း ဖက္တီးေလးကို ႀကည္႔မိေတာ႔ ပါးစပ္ေဟာင္းေလာင္းနဲ႔ႀကည္႔လို႔ ရွင္ေဒါင္းဟန္က မ်က္ႏွာေတာ္ေတာ္ပ်က္ေနပါတယ္။ ျပီးေတာ႔ မ်က္ႏွာလႊဲေနတယ္။ အလို ငါ good bye လုပ္မွာ ေႀကာက္ေနသလိုပါလား။ နားမလည္ႏိုင္ေပမယ္႔ ကြ်န္မ ဘာမွ မေတြးမိပါဘူး။ ကေလးေလးက ကြ်န္မကိုျမင္ေတာ႔ မုန္႔စားမယ္လို႔ေျပာပါတယ္။ သူ႕အေမလည္း ကြ်န္မလာႀကည္႔လို႔ ၀မ္းေတြသာလို႔။

ေရာက္တဲ႔ညက အေဖက အိမ္မွာ ၂ေယာက္တည္းရွိလို႔ Classic မွာသြားစားမယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။ သြားေပါ႔ အႀကိဳက္ပဲ။ (မေျပာမရွိနဲ႔ အဲဒီဆိုင္က ဘဲကင္နဲ႔ ကတ္ေႀကးကိုက္ေရာ ၀န္ေဆာင္မွဳေရာ ေကာင္းမွေကာင္း) အဲ စားေနတုန္း ဘယ္သူ၀င္လာတယ္ထင္လဲ ရွင္ေဒါင္းဟန္တို႔အဖြဲ႔ ဖက္တီးေလးကေတာ႔ လွမ္းလက္ျပပါတယ္ ရွင္ေဒါင္းဟန္က မ်က္ႏွာလႊဲေနတယ္ မ်က္ေမွာက္လည္းကုပ္ထားလိုက္ေသးတယ္။ အေဖ႔ကို လမ္းကအေႀကာင္းေတြ ေျပာျပေတာ႔ အေဖက ရယ္ပါတယ္။ သူအခု မႀကည္႔ေတာ႔လို႔ သမီးက စိတ္တိုေနတာလားတဲ႔။

`မဟုတ္ပါဘူး သူပဲအတင္းႀကီးလာေရာျပီး အခု အိုင္ကပဲ သူ႔ကိုလိုက္ဆြဲမလို ျဖစ္ေနတာကို အျမင္ကပ္လို႔ပါ´

ရွင္ေဒါင္းဟန္တို႔ အဖြဲ႔ကို ပြဲခင္းထဲမွာ ေတြ႕ပါေသးတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ အစ္ကို(၀မ္းကြဲ)က ေကာ္ဖီလိုက္တိုက္မယ္ဆိုလို႔ ေကာ္ဖီဆိုင္ကိုလာတာပါ။ အမွန္ေတာ႔ အစ္ကိုက သူမဂၤလာေဆာင္မဲ႔အေႀကာင္း တိုင္ပင္မလို႔ပါ။ အဲဒီအစ္ကိုက ကြ်န္မကို အရမ္းခ်စ္ပါတယ္။ ထံုးစံအတိုင္းရွင္ေဒါင္းဟန္က မ်က္ႏွာလႊဲသြားပါတယ္။ ဒီတစ္ခါ ေတာ္ေတာ္ဆိုးပါတယ္ ကြ်န္မကို ေတာ္ေတာ္ မုန္းတီးရြံရွာေနတဲ႔ ပံုေပါက္ေနပါတယ္။ အဲဒီ ပေဟဠိေတြလည္း မႀကာမီ အေျဖညိွလို႔ ရသြားပါတယ္။ သူတို႔နဲ႔ ပါလာတဲ႔ေတာင္ႀကီးသူတစ္ေယာက္ကို ဖက္တီးေလးနဲ႔ သူက တစ္ခုခုေျပာလိုက္ပံုရပါတယ္။ အဲဒီ ေကာင္မေလးက လွည္႔ႀကည္႔လာေတာ႔ သူက ကြ်န္မနဲ႔ ေက်ာင္းေနဖက္ျဖစ္ေနပါတယ္။ သူက ေျပးလာျပီး ၀မ္းသာအားရစကားေတြလာေျပာျပီး ေနာက္ေန႔မနက္လာမယ္ဆိုလို႔ ေနျမင္႔မွလာဖို႔ ေတာင္းပန္လိုက္ရပါတယ္။

ေနာက္တစ္ေန႔ ကြ်န္မတို႔ ေကာ္ဖီဆိုင္သြားထိုင္ရင္း သူကေျပာျပပါတယ္။ ရွင္ေဒါင္းဟန္တို႔က သူ႔အစ္ကို သူငယ္ခ်င္းေတြတဲ႔။ ကားေပၚမွာ ပါလာတဲ႔ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္က စာအုပ္ႀကီးဖတ္ျပီး အေရာမ၀င္ခ်င္သလိုလိုနဲ႔တဲ႔ မသိရင္ေတာ႔ လူရွိန္ေလာက္တယ္တဲ႔ ဆင္းေတာ႔ အိမ္စုတ္ကေလးမွာဆင္းသြားတယ္တဲ႔ သူ႕အေမက လံုခ်ည္ရင္လ်ားနဲ႔ထြက္လာျပီးႀကိဳသတဲ႔။ ညက်ေတာ႔ အဲဒီေကာင္မေလးက ဘိုးေတာ္ႀကီးတစ္ေယာက္နဲ႔ ဆိုင္မွာ ရယ္လားေမာလားတဲ႔။ အဲဒီညက သူ႔အစ္ကိုက ဧည္႔သည္ပိ႔ိုရင္းေတာ႔ ပါလာပါရဲ႕ ကြ်န္မကိုမသိဘူးတဲ႔။ ေနာက္ေန႔ပြဲလည္ေတာ႔ ဟိုေန႔ကဘိုးေတာ္ႀကီးနဲ႔ ဒီေန႔ေတာ႔ဘဲတစ္ေဗြနဲ႔လို႔ေျပာသတဲ႔။ အဲဒီမွာ သူငယ္ခ်င္းကလွမ္းအႀကည္႔ ကြ်န္မကိုေတြ႕တာပဲတဲ႔။

`ငါ TB Patient Survey သြားရတုန္းက အိမ္စုတ္ေတြခ်ည္းပါ.။ ဒါေပမယ္႔ အဲဒီလူနာအိမ္ေတြက လူေတြက အရမ္းေစတနာေကာင္းႀကပါတယ္။ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားလည္း ယိုင္းပင္းတတ္ပါတယ္။ အိမ္စုတ္မွာ ဆင္းတာျမင္လို႔ မ်က္ႏွာပ်က္ေနတာကိုး´

သူငယ္ခ်င္းကလည္း

`ငါလည္း အဲဒီေသာက္က်င္႔ကို တအားမုန္းတယ္။ နင္သိပါတယ္ အရင္တုန္းက ငါတို႔အိမ္က ရြာမွာ အရမ္းစုတ္တာ ေနာက္မွ အလုပ္အကိုင္အဆင္ေျပျပီး သစ္ေတာရပ္မွာ အိမ္၀ယ္ႏိုင္တာ။ ငါတို႔သာ အရင္အေျခေနမ်ိဳးဆိုရင္ သူတို႔ ငါ႔အစ္ကိုကိုေတာင္ ေပါင္းမွာမဟုတ္ဘူး´

ရယ္ခ်င္လြန္းလို႔ ရယ္ေတာင္ မရယ္ႏိုင္ေတာ႔ဘူး။ အံ့ႀသလို႔လည္း မကုန္ႏိုင္ေအာင္ပါပဲ။ ကြ်န္မသူငယ္ခ်င္းကေတာ႔ ေဒါသထြက္လို႔။ ဧည္႔သည္ေတြျဖစ္ေနလို႔ သူ႔အစ္ကိုကိုပဲ စိတ္တိုသမွ် ေျပာလိုက္ေတာ႔တယ္တဲ႔။

အေဖက ေျပာတယ္။ သမီး လူအားလံုးက ခရီးသြားေတြပဲ။ ဘ၀ခရီးသြားေတာ႔ လူေပါင္းစံုနဲ႔ ဆံုတာေပါ႔ကြာ။ ဒီလို လူမ်ိဳးေတြလည္းရွိတယ္ ဆိုတာ သိရတာေပါ႔တဲ႔။ ကြ်န္မကလည္း ကြ်န္မရဲ႕ ဘ၀ေနထိုင္မွဳပံုစံေႀကာင္႔ျဖစ္ျဖစ္၊ သူတို႔ ထင္ျမင္ခ်က္ေႀကာင္႔ျဖစ္ျဖစ္ ကြ်န္မနဲ႔ သိကြ်မ္းရမွာရွက္တတ္တဲ႔သူမ်ိဳးကို မေပါင္းခ်င္ပါဘူး။ သူငယ္ခ်င္းအတုမ်ိဳးနဲ႔ အေစာကတည္းက မေတြ႕ဆံုေလ ေကာင္းေလပဲ။ အေဖကေျပာေသးတယ္

`ဒီလို ျဖစ္သြားတာ မေကာင္းဘူးလား။ မဟုတ္ရင္ အဲဒီလို တြက္ခ်က္ခြဲျခားတတ္တဲ႔သူကို အေႀကာင္းမသိပဲ သမီးနဲ႔ ဇတ္လမ္းျဖစ္ရင္ျဖစ္သြားမွာ´

`အဲဒါေတာ႔ လံုး၀မျဖစ္ဘူးေနာ္ သမီးစိတ္ထဲမွာ တစ္ေယာက္ထဲပဲရွိတယ္။ ေဖႀကီးကလည္း သိသားနဲ႔´

အေဖက ေရွ႕ကထမင္းပန္းကန္ကို ထိုးျပတယ္။

`ထမင္းကိုပဲ ကုန္ေအာင္စား သမီး။ အေဖလည္း ခရီးသြားတစ္ေယာက္ပါပဲ ခရီးသြားအခ်င္းခ်င္း ေလမထြားေႀကး´ တဲ႔ေလ။

ကြ်န္မက စကားကုန္ေျပာျပီး ဘယ္ေတာ႔မွထမင္းမကုန္တတ္သူ။ တစ္ကယ္ေတာ႔ ကြ်န္မလည္း သိပ္အျပစ္ကင္းလွတဲ႔ ခရီးသြားတစ္ေယာက္မဟုတ္ခဲ႔ပါလား။ ။

Mee Paday Thar

Friday, December 14, 2007

Dissatisfactions

Tuesday, December 11, 2007

လူဆိုတာမွားတတ္ရတဲ႔အထဲ ငါကနည္းနည္းပိုရမွ

ျဖစ္ခ်င္တာက သံုးဆယ္႔တစ္ လက္ရွိက ဟိုမေရာက္ဒီမေန

ရွာေဖြတာေတြ တကယ္ရွိပါ႔မလား နက္ျဖန္ ငါရွိပါ႔မလား

မစဥ္းစားေတာ႔ဘူး တာလႊတ္ျပီးသြားျပီ။

မႀကာခင္ေနျမင္႔ေတာ႔မယ္တဲ႔ အရူးရင္႔ေနတာျဖင္႔ႀကာေပါ႔

ငါလည္းမေကာင္းဘူး အသက္နဲ႔ေလာဘ တစ္ျပိဳင္ထဲႀကီးတယ္

အျမဲခြင္႔လႊတ္တဲ႔ မ်က္၀န္းတစ္စံုကို ျပန္ေတြ႔ခြင္႔ရခ်င္ေသး

ဘာနဲ႔လဲရ လဲရ ပါကြယ္

အလို…အျမဲတမ္းဆိုတာကို အကန္႔အသတ္နဲ႔ပဲ ေပးရသလား

အဲဒီလူမေကာင္းဘူး သိပ္ကပ္ေစးနဲတယ္။

ကမၻာႀကီးလည္းမေကာင္းဘူး

သူ႔ဘာသာ လံုးလံုး၊ျပားျပား မဆံုႏိုင္တဲ႔သူေတြကေတာ႔ မဆံုႀကရဘူး။ ။

Ulmuka's Ka Htain

Friday, December 7, 2007

တို႔ေက်ာင္းကထိန္

ေက်ာင္းကထိန္မေျပာခင္ ျမိဳ႕လံုးကြ်တ္ဘံုကထိန္အေလ႔ေျပာင္းသြားတာ ေျပာရပါဦးမယ္။ ဇီးသန္႔မသိေသးဘူးနဲ႔တူတယ္ ကြ်န္မသြားတုန္းက ျမိဳ႕လံုးကြ်တ္ကထိန္ေတြ ျမိဳ႔လယ္ဓမၼာရံုမွာ မစုေတာ႔ပါဘူး။ သက္ဆိုင္ရာေက်ာင္းကို တန္းပို႔ႀကပါတယ္။ ဇီးသန္႔ႀကီးကို ပို႔ေပးဖို႔ ျမိဳ႕လံုးကြ်တ္ကထိန္ေန႔က ဓါတ္ပံုသြားရိုက္ပါေသးတယ္။ ပေဒသာပင္ေတြက ခါတိုင္းနဲ႔စာရင္ အရမ္းနည္းေနေတာ႔ လာဦးမယ္မွတ္္ျပီး ဆက္ေစာင္႕ေနတုန္း က်န္တဲ႔သူေတြျပန္ကုန္တာေတြ႕ပါတယ္ ျပတ္က်န္ခဲ႔တာလား လာဦးမွာလားလို႔ေမးေတာ႔ အဲဒါအကုန္ပဲေလလို႔ေျဖပါတယ္။ လွဴတဲ႔ပမာဏေတာ႔ မ်ားလာတယ္ေျပာပါတယ္ သိပ္မစည္းလံုးႀကေတာ႔တာလား ကိုယ္႔အစီအစဥ္နဲ႔ကိုယ္ သီးသန္႔လုပ္ခ်င္တာလား ေတာ႔ မသိပါ။ စိတ္မေကာင္းစရာပါ။ တစ္ႏိုင္ငံလံုးမွာ ဘာသာေရးပြဲေတာ္အေလ႔အထေတြ ေျပာင္းလဲကုန္တဲ႔ ႀကားက ကထိန္ေရာ တန္ေဆာင္တိုင္ပါ ျဖစ္ေအာင္လုပ္ႏိုင္ႀကတာကိုပဲ ၀မ္းသာႀကပါသူငယ္ခ်င္းတို႔ေရ။

ေက်ာင္းကထိန္အေႀကာင္းေျပာရင္ ခြန္စိုင္းကေန စ ေျပာရပါလိမ္႔မယ္။ အတန္းထဲမွာ စာသင္ခ်ိန္ ေပၚတင္ငိုက္ေနျပီး ကထိန္တို႔ excursion တို႔အသံႀကားတာနဲ႔ ေခါင္းေထာင္လာျပီး ႀကြတက္စြာဦးေဆာင္တတ္တဲ႔ ေမာ္နီတာႀကီးပါ။ စိုးသူနဲ႔ခပ္ဆင္ဆင္တူတဲ႔ အတန္းေခါင္းေဆာင္ႀကီး ခြန္စိုင္းရဲ႕ အိမ္မွာ သမင္ရုပ္လို႔ေခၚႏိုင္တဲ႔ အရုပ္ကိုလုပ္ခဲ႔ႀကတာပါ။ Union Church နားက သူ႔အိမ္မွာ ေရႊ၀ါးလို႔ေခၚတဲ႔ ၀ါးပင္ေလးေတြရွိပါတယ္။ ေတာ္ေတာ္လွျပီး ေရႊေရာင္၀င္းေနပါတယ္… အဲဒီ၀ါးေတြလည္း ကြ်န္မတို႔ ယူသံုးလိုက္တာ ေတာ္ေတာ္ျပဳန္းသြားပါတယ္။ ခြန္စိုင္းတို႔ အိမ္ကလုပ္ေကြ်းတဲ႔ မုန္႔ေတြကလည္းေကာင္းပါတယ္။ state4 က အျပိဳင္အဆိုင္လည္းမ်ား selectionခန္းလည္းျဖစ္ျပန္ဆိုေတာ႔ ကထိန္ေလးဟာ ကြ်န္မတို႔အတြက္စာထဲႏွစ္ေနရာက ရေတာင္႔ရခဲရလိုက္တဲ႔ အေပ်ာ္လည္းျဖစ္ပါတယ္။

မီးဆုခံထြက္တာကလည္း ေရြးေကာက္ပြဲမဲဆြယ္ရသလိုပါပဲ (ဘာဆိုင္လို႔လဲ သိဘူးေလ အလွဴေငြထည္႔ဖို႔ ဆြဲေဆာင္ရေျပာရတာကို ဆိုလိုုတာပါ) သူမ်ားအခန္းထက္သာရမွာကိုး အလွဴေငြေတြလည္း ဘာသာျခားသူငယ္ခ်င္းေတြကအစ Cအခန္းကိုခ်စ္တဲ႔စိတ္နဲ႔ ထည္႔ႀကပါတယ္။ တစ္ည မီးဆုခံထြက္ျပီးျပန္လာေတာ႔ မိုးေတြတအားရြာတာရယ္၊ ကထိန္လွည္႔ေနတုန္းမိုးဖြဲေတြက်ေနတာရယ္ကို ေကာင္းေကာင္းမွတ္မိပါတယ္။ ဓါတ္ပံုအေဟာင္းေတြျပန္ႀကည္႕ေတာ႕ မိုးစိုေနျပီး ကေနႀကတာက တစ္ပံု၊ သမင္ရုပ္ကို လမ္းလယ္ခ်ျပီး ေရွ႔မွာရိုက္ထားႀကတာက တစ္ပံုေတြ႔ပါတယ္။ ရွမ္းအိုးစည္တီးတဲ႔လူက တီးခ်င္သလိုတီး (တတ္သေလာက္ေပါ႔) ဆိုေနတဲ႔သူေတြလည္း တစ္ေယာက္တစ္ေပါက္ ကတာကေတာ႔ တစ္ေယာက္မက်န္ပါပဲ အခုေနအသက္အရြယ္မွာ လမ္းေပၚကခိုင္းႀကည္႔ပါလား (မေတြး၀ံ့ဘူး) အဲဒီတုန္းကေတာ႔ ေပ်ာ္တာပဲသိတယ္။

လမ္းေႀကာင္းဆြဲတဲ႔ အေႀကာင္းဆိုလို႔ အဲဒီေန႔က ေက်ာင္းရဲ႔ တစ္ဦးတည္းေသာဆရာနဲ႔ အတန္းထဲက ေက်ာင္းသားေတြ လမ္းေႀကာင္းကိစနဲ႔ပါတ္သက္လို႔ အျငင္းပြားႀကပါေသးတယ္။ ဆရာက နဲနဲပိုတိုတဲ႔လမ္းက သြားေစခ်င္တာလားမသိဘူး။ ေနာက္ေတာ႔လည္း ေက်ာင္းသားေတြသေဘာအတိုင္းပါပဲ ပေဒသာပင္ေတြက ေက်ာင္းသားေတြထမ္းထားတာကိုး ပေဒသာပင္မပါပဲလည္း ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းသြားလို႔မွ မရတာ။ လြယ္အိတ္လြယ္ေက်ာင္းတက္ရတာ ပုခံုးေလးတယ္ထင္တဲ႔လူေတြ ပေဒသာပင္ႀကီးကို လုထမ္းရတာအေမာပါ။ ေနာက္တစ္ပါတ္ေလာက္အထိ ပုခံုးေတြညိဳေနပါတယ္ အခ်င္းခ်င္းေတြ႔မွ ႀကိတ္ညည္းႀက တိုးတိုးေျပာျပႀကရပါတယ္ အိမ္မွာအသံမထြက္ရဲပါဘူး။

အဲ ကထိန္ႀကီးျပီးသြားေတာ႔ ေအာင္ပြဲမီးပံုပြဲဆိုျပီး မီးပံုးပ်ံစုလႊတ္ႀကပါေသးတယ္။ အဲတာကိုေတာ႔ လံုး၀မေမ႔ႏိုင္ပါဘူး မီးပံုးပ်ံလွလို႔မဟုတ္ပါဘူး ဒီလိုပါ… မီးပံုပ်ံႀကီး က မိွဳင္းမ၀သလို ၀သလိုနဲ႔ အိပဲ႔အိပဲ႔တက္သြားပါတယ္။ ျပီးေတာ႔ ေဘးတိုက္ႀကီး တျငိမ္႔ျငိမ္႔ေရြ႕ေနရာက ခြန္စိုင္းတို႔အိမ္နားက ဓါတ္တိုင္ထိပ္မွာ ျငိေနပါတယ္။ အခုေရးေနတုန္းေတာင္ အသည္းယားလာပါတယ္။ selection ေက်ာင္းသားဆိုတဲ႔မိုက္ရူးရဲ ေတြက ဘာလုပ္တယ္ထင္တုန္း အဲဒီဓါတ္တိုင္နားမွာ ပါးစပ္ေတြဟျပီး သြားႀကည္႕ေနတာေပါ႔ ၀ါးနဲ႔ထိုးခ်လို႔ေျပာတဲ႔သူေျပာ၊ ေ၀းေ၀းေနလို႔ေအာ္တဲ႔သူကေအာ္နဲ႔ မိနစ္ပိုင္းအတြင္းမွာ ဓါတ္တိုင္ႀကီးက ေပါက္ကြဲေတာ႔တာပဲ အဲဒီအသံႀကီးက ဘယ္ေလာက္က်ယ္တုန္းဆိုရင္ နားေတြအူသြားျပီး ပါတ္၀န္းက်င္တစ္ခုလံုး လင္းထိန္သြားတာေတြ႕ေတာ႔ ငါေသသြားျပီဆိုတဲ႔ အေတြးႀကီးေပါက္သြားပါတယ္။ ေဘးက သူငယ္ခ်င္းကိုလည္း ေနာက္မွ ေမးႀကည္႔ေတာ႔ သူလည္း ေႀသာ္… ဒါ ငါေသသြားတာပါလားလို႔ ေတြးမိတယ္တဲ႔။

အဲဒီတဒဂၤေလးျပီးသြားေတာ႔ ဘာေျပာေကာင္းမလဲ ေနာက္က်ေျခေထာက္သစာေဖာက္ပဲ။ မိန္းကေလးေတြက ေျပးေနရင္းလည္း အာေမဒိတ္မ်ိဳးစံုေအာ္ႀကပါတယ္။ ေနာက္ ျပန္ေမးႀကည္႔ေတာ႔ ေမ႔ခ်င္ဟန္ေဆာင္ေနႀကပါတယ္။ ဘယ္သူဘယ္လိုေအာ္လည္း ကြ်န္မအကုန္ မွတ္မိတယ္လို႔ေျပာေတာ႔ ရွက္ရွက္နဲ႔ ရယ္ေနႀကပါတယ္။ အမွန္ေတာ႔ ကြ်န္မလည္း ကေယာင္ကတမ္းေတြ ေအာ္လိုက္ပါေသးတယ္။ တစ္ရပ္ကြက္လံုးလည္း ေမွာင္အတိက်သြားပါတယ္။ ကိုယ္ေတာ္ေတြက မီးသတ္ကို phone ဆက္ျပီး ဘယ္ကမီးပံုးလည္းမသိဘူး ကြ်န္ေတာ္တို႔အိမ္နားက ဓါတ္တိုင္မွာလာခ်ိတ္မျိပီး ေလာင္လို႔ ဓါတ္တိုင္ေပါက္ကြဲတယ္ လုိ႔ေျပာပါတယ္။ state4 selectionက အမ်ိဳးေကာင္းသားမ်ားကို ေ၀းေ၀းကေရွာင္ႀကပါ လူလိမ္ေတြပါ။ ေတာင္ႀကီးမွာလည္း မီးပံုးပ်ံေတြက ပလူပ်ံေအာင္လႊတ္ေနတာဆိုေတာ႔ ဘယ္သူမွ ဘယ္သူ႔ကို စြပ္စြဲလုိ႔မရပါဘူး။ အရင္တုန္းကလို အိမ္ေတြကေတာင္ လိုက္ျပီးတဟဲ႔ဟဲ႔နဲ႔ တားစရာမလိုေတာ႔ေအာင္ ေပါက္ကြဲသြားတဲ႔ မီးပံုးႀကီးနဲ႔အတူ ကြ်န္မတို႔ရဲ႕ အေပ်ာ္ရထားႀကီး ဒက္စေတာ႔ပ္ရပ္သြားျပီး မ်က္ႏွာေသေလးေတြနဲ႔ စာအုပ္ေတြႀကား ျပန္လည္ႏွစ္ျမွဳပ္သြားပါေတာ႔တယ္။

အခုႏွစ္ တန္ေဆာင္တိုင္ပြဲသြားေတာ႔ လျပည္႔ေန႔ ဓါတ္ခဲမီးႀကီးေပါက္ကြဲတဲ႔အခ်ိန္ မနက္၃နာရီ ကြ်န္မက အဲဒီေပါက္ကြဲတဲ႔ေနရာနားမွာ ရွိေနတယ္။ ပထမနည္းနည္းပါးပါးကြဲေတာ႔ လူေတြကစေျပးပါတယ္။ ကြ်န္မရဲ႕ ေဒၚေလးလည္းျပန္ႀကားေရးတဲကို ေျပးသြားလိုက္တာ လံုးေနတာပဲ ေဘးနားကလူေတြလည္း ဆြယ္တာကိုမီးစ စင္တဲ႔လူစင္ ဦးထုပ္ေတြစင္လို႔ ေသြးရူးေသြးတန္းေအာ္တဲ႔သူကေအာ္။ ေနာက္ေတာ႔ မိုးေပၚမွာလႊတ္ရမဲ႔ မီးရွဴးေတြအကုန္ ပြဲခင္းထဲအသကုန္လႊတ္၀ုန္းေတာ႔တာပဲ။ ကြ်န္မရဲ႕ အေဒၚက အဲဒီမီးပံုး မတက္ခင္ကတည္းက ေ၀းေ၀းေရွာင္ေနလို႔ သတိေပးပါတယ္။ ေနာက္မွ ျပန္ေျပာျပတာက သူတို႔အဖြဲ႕က တအားေပ်ာ္ေနျပီး ဒိုင္ကသတိေပးရတဲ႔အထိ အခ်ိန္သတ္မွတ္ခ်က္ေတြလည္း ေက်ာ္ေနပါတယ္။ သီခ်င္းေတြလည္း အမူးလြန္ျပီး မဆိုသင္႔တာေတြပါဆိုတဲ႔သူကဆို။ အဲဒါက ရွမ္းလို `ဖီေကာင္း´ တယ္လို႔ေခၚပါတယ္… မါရ္နတ္ဆြယ္တယ္လို႔ ေျပာရမလား အေပ်ာ္လြန္ေနရင္ ရွမ္းလူႀကီးေတြက သတိထား ဖီေကာင္းတာျဖစ္ေနဦးမယ္လို႔ ေျပာပါတယ္။ ကြ်န္မက အဲဒီမီးပံုးေပါက္ကြဲတာကိုႀကည္႔ျပီး ဆယ္တန္းတုန္းက မီးပံုးႀကီးကြဲတာကို သတိရေနပါတယ္။ ကြ်န္မတို႔အဲဒီတုန္းက မာရ္နတ္ဆြယ္လို႔မ်ား တအားေပ်ာ္ေနသလားမသိ။ မာရ္နတ္ဆြယ္ေတာ႔ေရာ ဘာျဖစ္ေသးတုန္း။ လစ္ေလ (ေတာင္ႀကီးစကား၊ ရန္ကုန္လိုဆိုရင္ ေခါက္ေလ)။ အဲလိုအေပ်ာ္နဲ႔ႀကံဳျပီးမွ အသက္ေသမလို ျဖစ္လိုက္ရတာကိုက အမွတ္တရ။ ျပီးေတာ႔ ဒီေခါင္းစဥ္ေအာက္မွာ ေရးစရာမရွိျဖစ္မဲ႔အျဖစ္နဲ႔စာရင္ တန္ပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ ျပန္ရမယ္ဆိုရင္ ကြ်န္မေတာ႔ ႏွစ္ခါမစဥ္းစားဘူး ေခါင္းျငိမ္႔္လိုက္မယ္။ ေနာက္တစ္ခါဆိုရင္ေတာ႔ အဲဒီမီးပံုးေကာင္းေကာင္းတက္မွာပါ။ ။

------------------- ------------------- -------------------- ---------------- -----------------

ကြက္ of the ဇီး ေရ … ငါေရးျပီးျပီေနာ္။ မူးခ်င္ဟန္ေဆာင္ျပီး ထပ္မရစ္နဲ႔ေတာ႔။ ဒါလည္း emotionalျဖစ္သြားျပန္ပလားမသိ။ ျဖစ္သြားရင္လည္း ေခြးလႊတ္ပါ။

Welcoming 2008

Wednesday, December 5, 2007

ခါတိုင္းလို ႏွစ္သစ္ေရာက္လာမွာကို ေပ်ာ္မေနဘူး။ ၂၀၀ရ မွာ မျပီးစီးတဲ႔ အလုပ္ေႀကြးေတြသယ္ျပီး ေနာက္တစ္ႏွစ္ေရာက္သြားမွာ စိုးရိမ္ေနတယ္။ မွန္တာေျပာရရင္ ႏွစ္သစ္ေရာက္လာမွာေတာင္ စိုးပါေသးတယ္။ အခ်ိန္ကေတာ႔ ပံုမွန္ႏွဳန္းနဲ႔ေရြ႕ေနတာပါပဲ တာ၀န္မေက်တဲ႔သူေတြ၊လိုတာမရေသးတဲ႔သူေတြ (ဒါမွမဟုတ္ အရမ္းေကာင္းတဲ႔အခ်ိန္ေလး ကုန္သြားမွာစိုးသူေတြ) သာျမန္တယ္ထင္တာ။

တာ၀န္မေက်ဘူးေျပာရေအာင္ ကိုယ္႔ဘာသာယူထားျပီး ကိုယ္ေျပာမွသူမ်ားသိမယ္႔ တာ၀န္ေတြပါ။ ဒါေပမယ္႔ လိပ္ျပာမလံုဘူး။ တာ၀န္မေက်တဲ႔သူေတြသာ သရဲျဖစ္ေႀကးဆိုရင္ ကြ်န္မအခုေသရင္ ႏွစ္၆၀၀ေလာက္ သရဲျဖစ္ေနမလားပဲ။ who knows ႏွစ္၁၀၀၀လည္း ျဖစ္သြားႏိုင္တာပဲ အမေလး ဘယ္လိုလုပ္ရပါ႔။ နင္လုပ္ေပးခ်င္တယ္ဆို ဘာမွလည္းအေကာင္အထည္ မေပၚပါလားလို႔ ကိုယ္႔ရုပ္ျမင္တိုင္း ေမးေနမိလို႔ မွန္ေတာင္ ေစ႔ေစ႔မႀကည္႔ရဲတာႀကာပါျပီ။ ဇီးကြက္ႀကီးရဲ႕ ဘာကိုစိုးရိမ္ေနတာလဲဆိုတဲ႔ ပို႔စ္ေလး ခဏခဏဖတ္တာေတာင္ စိုးရိမ္စိတ္ကမေပ်ာက္ဘူး ဇီးသန္႔ေရ မကယ္ႏိုင္ေတာ႔ဘူးလား။

ခရီးတစ္ခုလည္း သြားကိုသြားရမွာကို ဟိုေရႊ႕ဒီေရႊ႕ အဲဒီေနရာက ဂ်ဴနီယာေတြကေတာ႔ အဲဒီကိုလာရမွာ သိပ္ေႀကာက္ေနတယ္ထင္ေတာ႔မယ္… အင္း နည္းနည္းေတာ႔ ေႀကာက္တယ္ဟ။ ၂၀၀၈ က်ရင္ေတာ႔ ေရွာင္လႊဲလို႔မရေတာ႔ဘူး သြားကိုသြားရေတာ႔မယ္။ တစ္ခါတစ္ေလလည္း ဘာမွန္းမသိတဲ႔ လမ္းခြဲေတြကိုႀကည္႔ျပီး လမ္းဆံုမွာရပ္ေနမိသလိုလို။ တစ္လမ္းလမ္းေတာ႔ သြားရမယ္ ရပ္ေနလို႔မွ မရတာ။

အေျဖရွာေနတဲ႔ ေမးခြန္းေတြကလည္း ေတြးေလ ေ၀းေလ။ ကိုယ္စိတ္ပါလြန္းတဲ႔ တစ္ခ်ိဳ႕အလုပ္ေတြကို အားမရလြန္းလို႔ ျပန္ျပန္ေက်ာ႔ေနတာနဲ႔ မျပီးႏိုင္။ သိပ္စိတ္မ၀င္စားတာေတြက်ေတာ႔ ျမန္ျမန္ျပီးသြားတယ္။ လူေတြက ကိုယ္ျမန္ျမန္သြက္သြက္ျပီးတဲ႔ အလုပ္ေတြမွာ ကိုယ္သိပ္ပါရမီပါတယ္မွတ္ျပီး အဲဒါကို ေဇာက္ခ်လုပ္ဖို႔ေျပာျပန္ေရာ။ ကိုယ္႔ဘာသာ ၀ါးတားတားျဖစ္ေနရတဲ႔အထဲ။ dilemmas ေတြ problems ေတြသာမရွိရင္ ႏွစ္သစ္တစ္ခုေရာက္လာတာက ၀မ္းသာစရာပါ။ ေႀသာ္… မစဥ္းစားခ်င္လည္းမရဘူး ေနရာတိုင္းမွာ New Year အေႀကာင္းေျပာေနႀကတယ္။ အဲဒီအေႀကာင္း ေနာက္မွ ဆက္ေရးမယ္ဗ်ာ။ အခု New Year စိတ္ကူးေလးေျပာဦးမယ္။

New Year မွာစားခ်င္တာကေတာ႔ (Avian Influenza outbreak ျဖစ္ေနတယ္ႀကားလို႔) ႀကက္ကင္နဲ႔ Irish coffee ၊သြားခ်င္တာက ႏွင္းက်တာကိုျမင္ေနရျပီး ေႏြးေထြးေနမယ္႔ေနရာတစ္ခု၊ ႀကားခ်င္တာက တစ္စံုတစ္ေယာက္ (someone special) ရဲ႕phone နဲ႔လွမ္းေျပာတဲ႔ ႏွစ္သစ္ကူးႏွဳတ္ဆက္စကား၊ နားေထာင္ခ်င္တဲ႔သီခ်င္းက Andy Williams ျဖစ္ျဖစ္ Elvis Presley ျဖစ္ျဖစ္ ဆိုထားတဲ႔ Can’t Help Falling In Love With You ၊ ေျပာခ်င္တဲ႔စကားက ငါမင္းကိုအရမ္းလြမ္းတာပဲ၊ လိုခ်င္တာက ႏို၀င္ဘာတုန္းက ကေလာကသယ္လာတဲ႔ သစ္ခြပင္ေလးရဲ႕ ပထမဆံုးအပြင္႔၊ လႊင္႔ပစ္ခ်င္တာက ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ပင္ပန္းတႀကီးလုပ္ခဲ႔ျပီး မေပးျဖစ္ခဲ႔ေသာ New year postcards ေတြ၊ အိပ္ေပ်ာ္သြားရင္ မက္ခ်င္တဲ႔အိပ္မက္က အိမ္ျပန္ေရာက္ေနတာမ်ိဳး၊ Hole in One ရတာမ်ိဳးေပါ႔။ အဲဒါေတြထဲက ၃ခုေလာက္ရရင္ေတာ္ပါျပီေလ အသက္လည္းႀကီးျပီ ေလာဘလည္းသိပ္မႀကီးခ်င္ေတာ႔ပါဘူး။ ။

ငါစိတ္ေကာက္ေနတယ္ထင္တဲ႔ ႏွင္းဆီနီ ေရ ေမာ္နီတာ ထ ထ ဖြင္႔ရဲတဲ႔နင္႔ကို ငါမေကာက္ရဲပါဘူး ဟိဟိ ေအးဒါေပမယ္႔ မေတြ႔တာႀကာျပီ (၂ႏွစ္? ၃ႏွစ္လား)ဆိုေတာ႔ မွတ္မွတ္ရရ Welcoming 2008 ကို နင္႔ကို tag တယ္ ။

Misunderstanding is Deadly

Misunderstanding someone is bad. Being a victim of misunderstanding is deadly.

I notice myself that I am doing something that I have never done before, that is, giving explanations for my actions. When I was young, I didn’t care and I even smiled mockingly when someone misunderstood me. By that time, I used to believe that it doesn’t really matter how people see your way, it matters how you are going your way. I used to travel in the way that I thought was the best, not in the way people thought the best.

So what about now? Do I care? Well, may be, may be not. But one thing I am sure is that it is painful to see another bad version of someone you really care. You want him to say “No”, at least you want him to explain why, and you want him to protect his original version which you love or which makes you love him. So you ask for his explanation, sometimes though you may not ask for it, you want a reason, a beautiful one that can maintain your original perspective about him. We say, “I wish I misunderstand this matter”, because we don’t want to believe it. We don’t want to lose someone we care just because he deviates from the image we have imagined. So I began to give explanations to protect hurting other’s feeling or opinion. I became weak and I don’t know… may be a sign of getting old.

Sometimes, misunderstanding can be funny. A person might not even care if you are good or bad but you give your explanations for you can feel that he misunderstood you, AND… that is a matter of life and death for you. You explain to show that you care or you are willing to give in or compromise. But he is interested in maintaining his opinions only. In that case, explanations are annoying or somewhat amusing for him.

According to my experience, when I am misunderstood by people, it is mostly because of their early judgment. I may not like Joe but I will not go to Jane just because Joe and Jane are enemies. Real life is not made up of gangs as in “Last Man Standing.” I have the right to disagree for the facts I don’t like but another person may not know what I like if he doesn’t know me. But he has the right to stay away from me and maintains his misunderstanding too. I just wish that guy knew misunderstanding is deadly.

Returning Home II

Tuesday, December 4, 2007

ဘယ္ေရာက္သြားပါလိမ္႔ အင္းဟုတ္ျပီ ဦးေအးႀကီးထသြားျပန္ေရာ။ ျပန္ေရာက္လာေတာ႔ ဆရာေရ သူက တစ္လ၃ေသာင္းနဲ႔ တစ္ႏွစ္လွဴပါ႔မယ္တဲ႔ အခု၆လစာ လွဴမယ္ ေနာက္၆လစာကို ---- နဲ႔လႊဲလိုက္မယ္တဲ႔။ သူက မိတ္ေဟာင္းေဆြေဟာင္းေတြ႕ရင္ သာေႀကာင္းမာေႀကာင္းအရင္ႏွဳတ္ဆက္တာကိုး ေနာက္ စီးပြားေရးေကာ ေကာင္းတယ္မလား ေအာ…ေအး ၀မ္းသာတယ္ ေနာက္ေတြ႕မယ္ေနာ္ ဒီလိုလုပ္တာ အဲ ေနာက္တစ္ခါထသြားတာက မင္းစီးပြားေရးေကာင္းတယ္ဆိုလို႔ ၀မ္းသာတယ္ကြာ ငါတို႔လူႀကီးေတြ၀ိုင္း၀န္းျပီးတည္ေထာင္ထားတဲ႔ ေမတၱာရွင္က ဒါေတြဒါေတြလုပ္တယ္။ ဘယ္သူဘယ္၀ါေတြေတာင္ စီးပြားေရးအဆင္ေျပတယ္ဆိုျပီး ဘယ္ေရြ႕ဘယ္မွ်လွဴသြားေသးတယ္ စသျဖင္႔ေပါ႔။ ႀကည္႔ရတာ သူေျပာတာသိပ္လည္းမႀကာပါဘူး။ ကိုယ္ေတာင္အားက်ျပီး အေဖ႔ကို လခရရင္ အလွဴေငြပို႔လိုက္ပါ႔မယ္လို႔ ေျပာလိုက္ေသး။

ျမိဳ႕ကလူေတြကလည္း ဒီအသင္းအေႀကာင္းေတာ္ေတာ္သိေနျပီဆိုေတာ႔ သာဓုလည္းေခၚႀကပါတယ္။ အလွဴေငြေတြလည္း ႏိုင္သေလာက္ထည္႔ႀကလို႔ အခုဆို လူနာအကန္႔အသတ္မရွိ Treatment ေပးႏိုင္ျပီ။ လူနာတစ္ေယာက္ေတာင္ ေဆးခန္းမွာအလွည္႔က်ေအာင္ေစာင္႔ရင္း အသည္းအသန္ျဖစ္တာ ေအာက္စီဂ်င္ေတြေပး ၊ ဘာေတြညာေတြလုပ္ (ဘာေတြလုပ္သလဲ နားမလည္လို႔မေျပာတတ္ဘူး) ေနေကာင္းသြားေတာ႔လည္း အားလံုး၀မ္းသာႀကနဲ႔ ေပ်ာ္စရာပါ။ ေကာင္းသြားတဲ႔လူနာေတြ လာကန္ေတာ႔တာရွိေသးတယ္။ ဆရာ၀န္ေတြလည္း အဲဒီပီတိေတြနဲ႔ပဲ G.P ခ်ိန္ေတြကို sacrifice လုပ္ျပီးလာထိုင္ေပးေနႀကတာျဖစ္မယ္။ ဒီအသင္းကို ရွိတာေလးေတြနဲ႔ စခဲ႔ႀကတာပါ။ အလုပ္လုပ္တာ လူေတြသိျမင္ျပီးမွ ၀မ္းသာျပီး အလွဴေငြလိုက္ထည္႔ႀကတာပါ။ ဓါတ္ခြဲခန္းမွဴးေရာ ဆရာ၀န္ေတြ nurse ေတြအားလံုးေရာ volunteer လာလုပ္ေပးႀကတာပါ။

ဥကၠဌေတြ အဖြဲ႔၀င္ေတြလည္း ခ်မ္းသာျပီးအားေနတာကိုး လုပ္ႏိုင္တာေပါ႔ လို႔ေျပာလို႔မရပါဘူး ခ်မ္းသာျပီး အားေနတာေတာင္ ေငြထုပ္ပိုက္ျပီး ေငြထုပ္ႀကီးသထက္ႀကီးေအာင္သာ လုပ္ဖို႔ေတြးေနတဲ႔သူေတြ တစ္ပံုႀကီးပါ။ တစ္ခ်ိဳ႕ေတြကလည္း အလွဴေရစက္လက္နဲ႔မကြာဆိုသလို လက္ကေနကို ကြာက်မလာဘူး ေသာက္လားစားလားဆိုရင္ ေသာင္းခ်ီ၊သိန္းခ်ီ လွဴေရးတန္းေရးဆိုရင္ မူးတြက္ျပားတြက္။ အသုဘခ်ေပးတဲ႔အသင္းမို႔ မလွဴခ်င္ဘူးဆိုတဲ႔သူေတြလည္း ရွားေသာ္လည္း ရွိဆဲ။ ဒီႀကားထဲမွာ ေမတၱာရွင္ကေတာ႔ ေအာင္ျမင္စြာခ်ီတက္ဆဲမို႔ အေပ်ာ္အပါး ေဟးေလး၀ါးလားလုပ္ခဲ႔တဲ႔ Trip တစ္ခုလံုးမွာ အဲဒီတစ္ႀကိမ္ေတာ႔ သာဓုေခၚခဲ႔ရပါေႀကာင္း အိမ္မျပန္ႏိုင္သူ သူငယ္ခ်င္းအေပါင္းတို႔ေရ…

Sweet November

Despite its name, the story isn’t sweet at all. It’s a tragedy. The more times you watch this movie, the sadder you will become.

ႏို၀င္ဘာတစ္လလံုး Sweet November နဲ႔ You’ve Got Mail ကို အႀကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ ႀကည္႔ခဲ႔တယ္။ ဟိုးအရင္က ႀကည္႔ခဲ႔တဲ႔ ခံစားခ်က္နဲ႔ အခုႀကည္႔တဲ႔အခါ ျဖစ္မဲ႔ ခံစားခ်က္ဘယ္လိုကြဲျပားသလဲသိခ်င္လို႔။ Sweet November ႀကည္႔လိုက္ ၀မ္းနည္း ေဆြးေျမ႕သြားလိုက္၊ You’ve Got Mail ရဲ႕ happy ending ေလးႀကည္႔လိုက္ ေက်နပ္သြားလိုက္နဲ႔ ႏို၀င္ဘာတစ္လလံုး ကုန္သြားေတာ႔တာပဲ။ ျဖတ္ေျပာရရင္ ၂၀၀၇ ရဲ႕ ႏို၀င္ဘာက ႀကိဳတင္စိုးရိမ္သလို ေႀကကြဲစရာႀကီးႀကီးမားမားတစ္ခုမွ ျဖစ္မလာခဲ႔လို႔ ၀မ္းသာရပါတယ္။ (တစ္စံုတစ္ေယာက္ရဲ႕ အထင္လြဲျခင္းခံရတာကလြဲလို႔ေပါ႔)

Sweet November ကို ပထမအႀကိမ္ႀကည္႔ေတာ့ ကီႏူးရိဗ္ရဲ႕ ရွဳ႕ေဒါင္႔ကေနျမင္ပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္းႀကည္႔ေတာ႔ Charlize Theron ဘက္ကေနရင္ေမာျပီး ကီႏူးရိဗ္ကို ေႀကေႀကကြဲကြဲႀကည္႔ေနရသလိုပါပဲ။ Nelson (Keanu Reeves) က workaholic တစ္ေယာက္ပါ။ ထံုးစံအတိုင္း Advertising ေလာကသားေတြလို ပိုကဲလြန္းစြာ တက္ႀကြေနတဲ႔ ဇတ္ရုပ္ေနရာက သရုပ္ေဆာင္ထားပါတယ္။ Sara (Charlize Theron) ကေတာ႔ ဇတ္ကားရဲ႕ေနာက္ဆံုးပိုင္းေရာက္ခါနီးအထိကို အသိရခက္တဲ႔ mysterious woman တစ္ေယာက္အေနနဲ႔ သရုပ္ေဆာင္သြားပါတယ္။

Nelson ဟာအျမင္ကပ္စရာေကာင္းေအာင္ကို တက္ႀကြျပီး အလုပ္ကိုအရူးအမူူးလုပ္သူပါ။ သူနဲ႔အတူေန အမ်ိဳးသမီးရဲ႕မိဘေတြ လာလည္မွာကိုေတာင္ မေတြ႕ႏိုင္သူပါ။ အလုပ္ကို ေရွ႕တန္းတင္ရံုမကေတာ႔ပဲ အလုပ္နဲ႔မပါတ္သက္တာေတြကို ေဘးဖယ္ထုတ္ (ကန္ထုတ္)သလိုျဖစ္လာတဲ႔အထိပါ။ အလုပ္ရူးႀကီး Nelson DMVသြားေျဖရေတာ႔ Sara နဲ႔ေတြ႕ပါေတာ႔တယ္။ သူမေျဖတတ္တဲ႔ နံပါတ္ကို ေကာင္မေလးကိုလွမ္းေမးေတာ႔ (တစ္ကမၻာလံုးက ေယာက်္ားေတြရဲ႕ အက်င္႔မ်ားလား) Sara က အဲဒီနံပါတ္မေရာက္ေသးဘူး ေရာက္ရင္ေျပာျပမယ္လို႔ ေျပာေနတံုး စာေမးပြဲခန္းေစာင္႔တဲ႔သူေတြ႕သြားျပီး Sara ရဲ႕ စာေမးပြဲေျဖခြင္႔ကို တစ္လတိတိ ေရႊ႕ပစ္လိုက္ပါေရာ။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ Nelson က သူ႕အျပစ္ပါ၊ ေကာင္မေလးက သူေမးလို႔ေျဖရတာပါလို႔ ၀င္မေျပာဘူးဗ်။ (မစြမ္းဇတ္လိုက္က်ေနတာပဲ။ အမွန္ကေတာ႔ ဒီဇတ္လမ္းက မင္းသမီး ဟီးရိုးဇတ္ကိုး)

Nelson လည္းအျပင္ထြက္လာေရာ မင္းသမီးက သူ႔ကားေပၚထိုင္ေနတာေတြ႕ေရာ အဲဒီမွာ ေကာင္မေလးက တစ္လလံုးလံုးကားေမာင္းလို႔ မရေတာ႔ဘူးလို႔ေျပာတာကို မင္းတစ္လလုပ္ခ ဘယ္ေလာက္လဲ သိပ္မ်ားမယ္မထင္ပါဘူး ငါေလ်ာ္ေပးမယ္ ငါ႔အတြင္းေရမွဴးကို ဆက္သြယ္လိုက္ပါလို႔ လုပ္ပါေလေရာ (ခ်ီးထုပ္က်တယ္ဟုတ္? အင္း ေနာက္ေတာ႔လည္း ဒင္းကို သနားလိုက္ရတာ)

ေနာက္တစ္ေန႔မွာ ေကာင္မေလးကို တစ္ေနရာကားေမာင္းေပးဖို႔ အေႀကာင္းဖန္လာပါေလေရာ ဘယ္သြားတယ္မွတ္လဲ လားလား ေခြးသြားခိုးတာဗ်ိဳ႔ (ဒီေနရာေရာက္ေတာ႔ ေရာ္ Drama မွဟုတ္ရဲ႔လား Suspense မ်ားလားလို႔ေတာင္ေတြးမိတယ္ ႀကည္႔ျပီးသားေနမွာပါ အေသးစိတ္မေျပာေတာ႔ဘူး) မင္းသားက ေကာင္မေလးကို ေတာ္ေတာ္အျမင္ကပ္ေနျပီ။ မင္းသမီးကလည္း ဟိုကအထင္ေသးရတဲ႔အထဲ သူနဲ႔ ႏို၀င္ဘာတစ္လ လာေနပါလို႕ေခၚတယ္။ တစ္လထဲ အပိုအလိုမရွိရဘူးတဲ႔။ ဟိုကလည္း ကိုယ္႔ကိုယ္ကို အထင္ႀကီးေနတဲ႔ ငေျမာက္ႀကြႀကီးဆိုေတာ႔ ဟားေတာ႔တာေပါ႔။ မႀကာပါဘူး အဲဒီ Mr. Smart ႀကီး Presentation တစ္ခုမွာ အႀကီးအက်ယ္ကြဲျပီး အလုပ္ျပဳတ္ပါေရာလား။ သူ႕အတူေနေကာင္မေလးက သည္းမခံႏိုင္လြန္းလို႔ အိမ္ကဆင္းေတာ႔မယ္႔အခ်ိန္မွာ သူအိမ္ျပန္ေရာက္သြားတယ္။ ေနာက္ဆံုးသူတစ္ေယာက္ထဲက်န္ခဲ႔ေတာ႔ ၀ုန္းဒိုင္းႀကဲေသာင္းက်န္းေနတုန္း ေကာင္မေလးက ေခြးေလးကို အပို႔လႊတ္လိုက္တယ္။

အဲဒီမွာ ေခြးျပန္ပို႔ဖို႔ ေကာင္မေလးအိမ္အသြား ဘာညာသာရကာေတြ ေျပာဆိုအျပီး Nelson က ဘယ္လိုစဥ္းစားလည္းဆိုေတာ႔ “Ok, Just for the night” တဲ႔ အဲဒါနဲ႔ night လိုက္ေရာဆိုပါေတာ႔။ (ႀကားထဲမွာ မင္းသားက ၀ူး၀ါးထလုပ္ေသးတယ္ ဘယ္ရမလဲ ဟိုကလည္း မင္းသမီးပဲဟာ) မင္းသားအဲဒီမွာေနတုန္း ႀကည္႔ရင္းနာရင္း၀င္တီးခ်င္ေလာက္ေအာင္ ဒင္းက ေနမယ္၊ေနေတာ႔ဘူး ေတြ ခဏခဏလုပ္တယ္ဗ်။ ေကာင္မေလးေႀကာင္႔ Nelson ႀကီးေျပာင္းလဲလာျပီး ႏွစ္ဦးသားအရမ္းကို ခိုင္ခိုင္ျမဲျမဲေႏွာင္ဖြဲ႔လာမွ ရာသီဥတုကေဖာက္ျပန္ေတာ႔တာပဲ။

မင္းသားက သူနဲ႔လက္ထပ္ပါလို႔ေျပာတဲ႔အခန္းမွာ ႀကည္ႏူးစရာအျဖစ္ ပရိတ္သတ္ကို ဇတ္သိမ္းဆီေခၚသြားမဲ႔အစား နာက်င္စရာေတြတစ္ရစ္ျပီးတစ္ရစ္ ေျဖျပျပီးလူကို ႏွိပ္စက္ေတာ႔တာပဲ။ မင္းသမီးက သူ႔ကိုလက္မထပ္ႏိုင္ဘူးလို႔ေျပာေတာ႔ မင္းသားေနရာကို စာနာျပီး စိတ္ေတာင္တိုလိုက္ေသးတာ။ သူပဲေခၚတုန္းကေခၚျပီးေတာ႔ ခုမွဘာျငင္းတာလဲေပါ႔။ Nelson ေနရာကေန နားမလည္ႏိုင္စြာ ေႀကကြဲရတဲ႔ခံစားခ်က္အျပင္ (အဲဒီ အက်ိဳးအေႀကာင္းမသိရပဲ အူေႀကာင္ေႀကာင္၀မ္းနည္းရတာႀကီးက စိတ္ကို ပိုနာက်င္ေစပါတယ္) အခုျပန္ႀကည္႔ေတာ႔ ဇတ္လမ္းသိျပီးသြားလို႔ Sara ကိုလည္း စာနာသနားျပီး ေမာရပါတယ္။ အခ်ိန္ေတြကုန္သြားမွာစိုးတယ္လို႔ လူေတြေျပာေျပာႀကတာကို ဒီကားႀကည္႔မွ ေသေသခ်ာခ်ာသေဘာေပါက္ပါတယ္။ Nelson ကလည္း ေကာင္မေလးကို အရမ္းခ်စ္တာေတာင္ ေကာင္မေလးရဲ႕ ေရြးခ်ယ္မွဳကို ရင္ကြဲခံျပီး လိုက္နာေပးခဲ႔တယ္။ ကိုရီးယားကားထဲကလို မင္းေသရင္ငါမေနဘူးေတြ မေသရဘူးေတြ မေအာ္ဘူးဗ်။ (ဇတ္သိမ္းအထိလည္း မင္းသမီးက မေသေသးဘူးကိုး) တရုတ္ကားထဲကလို ေဟြးရွမား? ေဟြ႔ရွမား? လို႔လည္းမေအာ္ဘူး ႀကည္႔ရင္နဲ႔ မင္းသားကို ထေအာ္ေစခ်င္တာဗ်။ ဒါေပမယ္႔ လက္ေတြ႔ဘ၀မွာ လူဘယ္ေလာက္မ်ားမ်ားက က်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္ အသည္းကြဲခြင္႔ရလို႔လဲေနာ္။ (အျပင္မွာကိုယ္တိုင္ႀကံဳရင္ အဲလိုေတာ႔ ေအာ္ခ်င္ႀကမွာပါပဲေလ။)

ဒီကားကို ေတာင္ႀကီးအိမ္မွာျပန္ႀကည္႔ေတာ႔ ဇတ္လမ္းစတာနဲ႔ အေဒၚအပ်ိဳႀကီးက ကဲ႔ရဲ႕ေတာ႔တာပဲ မင္းသားက အတူေနေကာင္မေလးနဲ႔ကိုး။ သူတို႔ အေလ႔အထ မဟုတ္လား ကိုယ္႔ယဥ္ေက်းမွဳစံနဲ႔ေတာ႔ ဘယ္ကိုက္ပါ႔မလဲ။ Nelson ရဲ႕ just for the night ေနရာေရာက္ေတာ႔လည္း တစ္ခါကဲ႔ရဲ႕ျပန္ေရာ။ ဆက္ႀကည္႔လို႔ကိုမရေအာင္ကို ပ်စ္ေတာက္ပ်စ္ေတာက္ေျပာေတာ႔တာ (အပ်ိဳႀကီးေတြ) ေနာက္တစ္ခါျပန္ႀကည္႔မွပဲ Dialogue ေတြကိုနားေထာင္လို႔ရေတာ႔တယ္။ (ကြ်န္မက ရုပ္ရွင္ႀကည္႔ေနတုန္း စကားေျပာတတ္တဲ႔လူကို မႏွစ္ျမိဳ႕ပါ။ မႀကိဳက္ရင္ေတာင္ သူမ်ားကိုငဲ႔ျပီး တိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္ ထြက္သြားေစခ်င္ပါတယ္)

ေကာင္းတာတစ္ခုက အဲဒီကားမွာ ေကာင္မေလးရဲ႕ အ၀တ္အစားေတြေႀကာင္႔ ဘာမွမေျပာခင္ ႏို၀င္ဘာလမွန္းသိသာပါတယ္။ အထူးသျဖင္႔ ေတာင္ႀကီးလိုခ်မ္းေအးလွတဲ႔ ေနရာမ်ိဳးရဲ႕ ႏို၀င္ဘာလမွာႀကည္႔ရတာ အရသာရွိပါတယ္။ ပြဲကျပန္ေရာက္ေတာ႔လည္း Studio 35 ကလႊင္႔တဲ႔ မီးပံုးပ်ံပြဲကိုဆက္ႀကည္႕ရေသးတယ္။ အဲဒီကားႀကည္႔ေတာ႔ မွတ္မွတ္ရရ မနက္၄နာရီႀကီး။ ေဖေဖကေတာ႔ ႀသခ်လို႔မကုန္ေအာင္အံ့ႀသေနေလရဲ႕ အႀကိမ္ႀကိမ္ႀကည္႔ျပီးသားႀကီးကိုတဲ႔ ႏို၀င္ဘာမကုန္ခင္ႀကည္႔ခ်င္လို႔ပါဆိုေတာ႔ အမက ၀င္ေျပာတယ္ ငွားထားတဲ႔ေခြမို႔လားတဲ႔။ သူတို႔ေျပာပံုက ကိုယ္ကပဲနဲနဲ ေခ်ာင္ေနသလို ( အမွန္ေတာ႔ တစ္ခါတစ္ေလ ေတာ္ေတာ္ႀကီးေခ်ာင္ပါတယ္) အေမကေတာ႔ သမီး River of No Return ကို Karaoke ထ မဆိုရင္ ေတာ္ျပီ ႀကိဳက္တာလုပ္တဲ႔။

အဲဒီဇတ္ကားထဲမွာ အရမ္းခ်စ္စရာေကာင္းတဲ႔ ေခြးေလးနဲ႔ ကေလးေလးတစ္ေယာက္ပါတယ္။ ေကာင္မေလးက ကမ္းေျခကသဲေပၚမွာ ေလွ်ာက္ေျပးတယ္။ (ကုလားကားထဲကလိုေတာ႔ မကဘူး။ ကရင္ ပိုေတာင္ ေကာင္းဦးမယ္) ေနာက္ေတာ႔ မင္းသားကလည္း မင္းသမီးကို ပန္းေတြေပးတယ္။ Nelson က Sara ကို Thanksgiving Dinner မွာ ခရစ္မတ္စ္ လက္ေဆာင္ ၁၂ခုေပးတာ (ေစာျပီးေပးတာေလ) ေနာက္ဆံုးတစ္ခုက Sara ကိုသီခ်င္းဆိုျပတာပါ။ လူျပိန္းႀကိဳက္လို႔ေျပာေျပာ ကြ်န္မကေတာ႔ အဲဒါေတြႀကိဳက္တယ္။ ဒါေပမယ္႔ ကုန္ဆုံးသြားတဲ႔ ႏို၀င္ဘာလနဲ႔အတူ အဲဒီ Romantic အျဖစ္အပ်က္ေလးေတြလည္း တိုးတိတ္နာက်င္စြာ အဆံုးသတ္သြားပါေတာ႔တယ္။ Nelson နဲ႔ အျပင္မွာသာသိရင္ ကြ်န္မသူ႕ကို တိုးတိုးေလးႀကိဳတင္သတိေပးထားမိမွာ ႏို၀င္ဘာလက ေႀကကြဲစရာေတြ သယ္ေဆာင္လာတတ္တယ္လို႔ေလ။ ။

မွတ္ခ်က္။ ။ႏို၀င္ဘာလအေတြးမ်ားကို ေခ်းေျခာက္ေရႏူးကာ ဒီဇင္ဘာလ ၃ရက္ေန႔ည ၁၁နာရီတြင္ေရးသည္။