HOW DO I LIVE WITHOUT YOU???

Friday, November 30, 2007

တင္စားေျပာတာပါဗ်ာ။ ဘယ္လိုေနရမလဲလို႔ အေမးခံရတဲ႔သူက ေျဖစရာမလိုပါဘူး။ သူ႔ဘ၀ ကိုယ္႔ဘ၀ မဟုတ္လား။ ေနတတ္သလို ေနရမွာေပါ႔။ ေရးခ်င္လို႔ေရးလိုက္တာပါ။ ႀကိဳေျဖရွင္းထားတယ္လို႔ေတာ႔ မထင္ပါနဲ႔ တစ္ခ်ိဳ႕ေတြက ေနာင္လာေနာက္သားေတြကို ကိုယ္႔သားနဲ႔ တင္စားထားတာကို နင္ဘယ္တုန္းက သားရွိတာလဲလို႔ ေမးလားေမးရဲ႕ ေကာင္းလိုက္တဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြ။

HOW DO I LIVE WITHOUT YOU

ဖတ္ရွဳခြင္႔မရေအာင္ မ်က္လႊာခ်ထားတတ္ေသာ သံသယမွာ

ငါ႔၀င္သက္ ထြက္သက္အားလံုး မာန္ေလွ်ာ႔၀ပ္စင္း

အႀကိမ္ႀကိမ္ျပတ္ေတာက္ခဲ႔ဖူးရက္နဲ႔

ဒီေလတိုက္ရင္ ဒီစြန္ကို လႊတ္မိျပန္တယ္

ဒီအရြယ္ေရာက္မွ ဒီေလာက္ျဖစ္ေနရသလား

ခြင္႔လႊတ္ပါ ေ၀းေ၀းတစ္ခါ မိုက္မဲတာ အက်င္႔ပါေနလို႔

ေနျမင္႔ေလ အရူးရင္႔ေလနဲ႔တူပါရဲ႕

အရာအားလံုးကို ေျခာက္ေသြ႔ေစေသာ ဒီျမိဳ႕မွာ

မင္းမရွိမွေတာ႔ ငါဘယ္လိုေနရမလဲ။

ခ်စ္ခ်င္လို႔ ခ်စ္ေနတာမဟုတ္ရပါဘူး အားနာတတ္တယ္၊ နားလည္တတ္တယ္

ကိုယ္႔ေႀကာင္႔က်ကြဲသြားမွာစိုးစိတ္နဲ႔ ဖန္ခြက္ေတြေတာင္ မ၀ယ္ခဲ႔သူပါ

အလွႀကည္႔ခဲ႔တဲ႔ အိပ္မက္ေတြကေတာ႔ အစိတ္စိတ္ အမႊာမႊာ

အရင္ကေတာ႔ အိပ္မရလို႔ မင္းအေႀကာင္းေတြးတယ္

ခုေတာ႔ မင္းအေႀကာင္းေတြးလို႔ အိပ္မရဘူး

ဥာဏ္မမွီလို႔ ေမးပါရေစ

မင္းမရွိမွေတာ႔ ငါဘယ္လိုေနရမလဲ။

သေဘာတူတူ မတူတူ စကၠန္႔ေတြကေတာ႔ ကုန္ဆံုးသြားမယ္

ဒီလိုပါပဲ အျမဲေနာက္က်တတ္ေပမဲ႔ ဒီရာသီမွာ ဒီပန္းကေတာ႔ပြင္႔မယ္

ႀကက္ေျခခတ္ထားေသာ မင္းတံခါး၀မွာ

တမင္သက္သက္ ေျခြခ်ခဲ႔တဲ႔ ငါ႔သီခ်င္းလည္း ေလစိမ္းမိေနရွာ

မင္းက ငါ႔ဘ၀ရဲ႕ တစ္၀က္တိတိ

ဒါေပမယ္႔ မင္းမရွိရင္ ငါ႔ဘ၀မွာ ဘာမွ မက်န္ဘူး

ဘယ္မွာလဲ

မင္းဘယ္မွာလဲ

မင္းမရွိမွေတာ႔ ငါဘယ္လိုေနရမလဲ။ ။

ငယ္ငယ္ေလး။

No More Stories

Thursday, November 15, 2007

လမ္းပဲေပ်ာက္ေပ်ာက္၊ လမ္းျပႀကယ္ပဲ ေပ်ာက္ေပ်ာက္ေပါ႔

ဒီခရီးကေတာ႔ သြားရမွာပါပဲ

သြားရင္၊လာရင္း ခဏခဏခလုတ္တိုက္မိမယ္

ေရအစုန္မွာ အသာေမွ်ာခြင္႔ကေတာ႔ လြယ္လြယ္ေရာက္မလာေစရဘူး

မင္းေရာက္ေနတာ အေနာက္ဘက္ကမ္းပါး။

ညတိုင္းမွာ လမသာတာ ငါတို႔ဆီမွာသာ ျဖစ္တာမဟုတ္ဘူး

ညတိုင္းလႀကတ္တာေတာ႔ ငါတို႔ဘက္မွာသာ ရွိတယ္

အသက္ရွဴခက္မယ္ အျမင္မွဳန္၀ါးမယ္

တိမ္ေတြႀကားမွာ ဘာမွ လိုက္မရွာနဲ႔

မင္းေရာက္ေနတာ အေနာက္ဘက္ကမ္းပါး။

ဘယ္ဗိုက္ဆာေနတဲ႔ကေလးက စာသင္ခ်င္မလဲ

ဘယ္စာသင္္တဲ႔ဆရာကေရာ ဗိုက္ဆာခ်င္မလဲ

ပီတိဆိုတာကလည္း အသက္ငင္ေနတာ တစ္ေခတ္မကေတာ႔ဘူး

သနားတတ္ရင္ျဖင္႔ pizza ေတြ beer ေတြ စာလံုးမေပါင္းနဲ႔

မင္းေရာက္ေနတာ အေနာက္ဘက္ကမ္းပါး။

နာက်င္လို႔လည္း ထ မေအာ္နဲ႔ အားလံုးလူနာေတြခ်ည္း

စိတ္နာေနတဲ႔လူေတြက သာမ်ားေသးတယ္

ပိုင္ဆိုင္တာကို ငွားရမ္းထားတယ္လို႔မွတ္

ေနာက္ေန႔မရွိေတာ႔ရင္ ခံစားရသက္သာတာေပါ႔

ကူးတို႔ခေစ်းႀကီးတယ္ အဆင္ေျပေအာင္စိတ္ေလွ်ာ႔

မင္းေရာက္ေနတာ အေနာက္ဘက္ကမ္းပါး။

မယံုခ်င္လည္း ပံုျပင္မျဖစ္ဘူး ေခြ်းေစာ္နံမယ္၊ ေျခေညာင္းမယ္

ေရာက္ႏိုးေရာက္ႏိုးေလွ်ာက္ေနတာက ထြက္ေပါက္မရွိတဲ႔ ၀ကၤပါ

မေလွ်ာက္ျပန္ေတာ႔လည္း အေနာက္ကေကာင္ေတြက တြန္းလိုက္တိုက္လိုက္

တစ္ခ်ိဳ႔လည္း ကမ္းမကူးတတ္လို႔ မထူးဇတ္ခင္းေနတာမဟုတ္ဘူး

တကယ္မျမင္လို႔ ကယ္တင္ရွင္ေစာင္႔ေနတာ မဟုတ္ဘူး

တစ္ခါတစ္ခါလည္း ရူးခ်င္ေယာင္ေဆာင္ရမယ္

မင္းေရာက္ေနတာ အေနာက္ဘက္ကမ္းပါး။ ။

Dolly and Rosie

Monday, November 12, 2007

Dolly နဲ႔ Rosie က ေမာင္ႏွမလည္းမဟုတ္ဘူး၊ ဇာတိလည္း မတူဘူး။ ဒါေပမယ္႔ အိမ္ကို တစ္ေန႔တည္းေရာက္လာႀကတာ။ ႏွစ္ေကာင္စလံုး cheese မႀကိဳက္လို႔ အေဖက ေတာေခြးလို႔ ေျပာေသးတယ္။

Dolly က မ်က္လံုးနဲ႔ စကားေျပာတတ္တယ္။ Rosie ကေတာ႔ နဲနဲစိတ္ပုပ္တယ္။ Dolly ကို ခ်ီထားရင္လည္း မႀကိဳက္ဘူး။ Dolly ရဲ႕မုန္႔ကိုလည္း လုစားတတ္တယ္။ Dolly ကေတာ႔ သည္းခံရွာပါတယ္။ Rosie က မမႀကီးရဲ႕ေခြးဆိုေတာ႔ ၀ါႀကီးတာကိုး။ Dolly က သနားစရာေလး၊ အားငယ္ေနတဲ႔ မ်က္လံုးေတြနဲ႔ ။ Dolly က အမဲလိုက္ေခြးမိ်ဳးလို႔ေျပာတာပဲ အေဖေတာင္ေပၚရြာတစ္ရြာမွာ ကာကြယ္ေဆးတိုက္ျပီး ျပန္လာေတာ႔ ပါလာတာ။ သူ႕အေမက ေသသြားျပီတဲ႔။ Dolly ကိုႀကည္႔ရတာ လူေတြသူ႕အေႀကာင္းေျပာေနရင္ သူသိတယ္။ Rosie ကေတာ႔ အေဖ႔လူနာတစ္ေယာက္က ယူလာေပးတာ။

Dolly နဲနဲႀကီးလာေတာ႔ သူကလူနဲ႔ပိုနီးစပ္လာတယ္။ ရွမ္းလိုေရာ၊ အဂၤလိပ္လိုပါ ေျပာလို႔ရတယ္။ ျမန္မာလိုေျပာရင္သိပ္မသိဘူး။ ရုပ္ဆိုးေလးလို႔ ေခၚရင္ေတာ႔သိတယ္၊ ထမင္းမစားေတာ႔ဘူး။ ပန္းအိုးထိုးရင္ ေသခ်ာျငိမ္ျပီး လာႀကည္႔ေနတတ္တယ္။ ေျမႀကီးေတြေလွ်ာက္ယက္တတ္လြန္းလို႔ အပင္စိုက္ရင္ ေခၚျပီးႀကည္႔ခိုင္းရတယ္။ Dolly, this is my plant လို႔ေျပာထားရင္ အဲဒီအပင္ကို မယက္ဘူး။ ေျပာရင္ေတာ႔ ယံုမွာမဟုတ္ဘူး၊ Dolly ကစကားေျပာလို႔ေကာင္းတယ္။ သူ႔မ်က္လံုးကိုႀကည္႔လိုက္ရင္ သူနားလည္သလား၊ မလည္ဘူးလားဆိုတာ ေသခ်ာသိႏိုင္တယ္။

မိုးရာသီဆိုရင္ Dolly ကိုေခၚျပီး မိွဳရွာထြက္လို႔ ရတယ္။ မိွဳရွာေတြ႔ရင္ Dolly က အသံတစ္မိ်ဳးနဲ႔ ေအာ္တယ္၊ ေျမြေတြ႔ရင္ေတာ႔ စူးစူး၀ါး၀ါးေဟာင္တတ္တယ္။ တစ္ခါတစ္ေလ အိမ္မွာဧည္႔သည္ေတြ သိပ္မ်ားေနရင္ Dolly ကိုေခၚျပီး ရင္ခြဲရံုမွာ စာသြားဖတ္တယ္။ ရင္ခြဲရံု နားမွာ မန္က်ည္းပင္ႀကီး ၅ပင္ရွိတယ္။ ေစာ္ဘြားေခတ္တုန္းက အဲဒီအပင္ေတြမွာ ဆင္ေတြကိုခ်ည္ထားတယ္တဲ႔။ မန္က်ည္းတစ္ပင္ေပၚတက္ျပီး စိတ္ခ်လက္ခ်စာဖတ္လို႔ရတယ္။ Dolly ကေအာက္မွာေစာင္႔ေနတယ္ေလ… သူအသံျပဳရင္ အိမ္ျပန္သင္႔္ျပီပဲ ေသခ်ာတယ္ေနာက္၅မိနစ္ဆို လံုး၀ေမွာင္ျပီ။ ရွမ္းျပည္မွာက ေန၀င္တာျမန္တယ္ေလ။

မနက္ ၂နာရီ၊ ၃နာရီအထိ Dolly နဲ႔ Rosie အိမ္ကို ပါတ္ျပီးေလွ်ာက္ေနတဲ႔ ေျခသံကို ႀကားရတယ္။ အေမက ဆြမ္းခ်က္ဖို႔ ၄နာရီထတယ္။ ၄နာရီထိုးခါနီးရင္ အေမ႔အိပ္ခန္းေခါင္းရင္းက မွန္ျပဴတင္းကို လာလာေခါက္တယ္။ ႏိွဳးျပီလို႔ ျပန္မေအာ္မခ်င္းေခါက္တယ္။ Dolly ကေလးေတြကို သြားႏိွဳးဆိုရင္ အိပ္ခန္းျပဴတင္းေပါက္ေတြကို လိုက္ေခါက္္ေတာ႔တာပဲ။ သူတို႔ႏွစ္ေကာင္လံုးကို အေမက အိမ္ေပၚေခၚမတက္ရဘူးလို႔ ေျပာထားတယ္။ သူတို႔ အိပ္တဲ႔ ေခြးအိမ္နားတစ္ခ်ိန္လံုး မသြားဖို႔လည္း ေျပာတယ္။ တစ္ရက္ အိပ္ရာကႏိုးလို႔ မ်က္လံုးဖြင္႔ႀကည္႔လိုက္တာနဲ႔ Dolly ကို ကုတင္ေဘးမွာထိုင္ႀကည္႕ေနတာေတြ႕ေတာ႔ ၀မ္းသာလိုက္တာ။ အေမေစ်းသြားေနတဲ႔ အခ်ိန္ေပါ႔။ မနက္စာစားျပီးတဲ႔အထိ Dolly ကိုေခၚထားလိုက္တယ္။ အေမျပန္လာေတာ႔ ေခြးေတြမွာ ကပ္ပါေနႏိုင္တဲ႔ေရာဂါေတြ ဘယ္လိုကူးစက္တတ္တာေတြေျပာပါေရာ။ ေနာက္တစ္ခါ Dolly ကိုအိမ္ေပၚမေခၚနဲ႔တဲ႔။ အေမဘယ္လိုသိပါလိမ္႔လို႔ ခုထိစဥ္းစားလို႔မရဘူး။

ႏွစ္ေကာင္စလံုး အျပင္မသြားဘူး။ Rosie က ပိုဆိုးေသးတယ္။ ျခံျပင္ေတာင္မထြက္ဘူး။ ေခၚလို႔လည္းမရဘူး။ Dolly က ေခၚရင္ေတာ႔လိုက္တယ္။ ျပန္ေတာ႔ဆိုရင္ လွည္႔ျပန္တယ္။

ေက်ာင္းသြားတက္ေတာ႔ Dolly တို႔ကိုထားခဲ႔ရတယ္။ တစ္ရက္ Dolly ကိုအိပ္မက္မက္တယ္။ Dolly က ေဆးရံု၀င္းအျပင္ကိုထြက္ျပီး တစ္လွမ္းခ်င္းေလွ်ာက္သြားတယ္။ ေနာက္ကေန ေျပးလိုက္ျပီးေခၚလည္း လွည္႔မႀကည္႔ဘူး။ လမ္းဆံုးေတာ႔ လယ္ကြင္းေတြကို ျဖတ္ျပီးဆက္သြားတယ္။ လယ္ကြင္းေတြအဆံုးမွာ ေတာအုပ္ေလးရွိတယ္။ ေတာစပ္ကိုေရာက္ေတာ႔ Dolly က တစ္ခ်က္လွည္႔ႀကည္႔တယ္။ အဲဒီအႀကည္႔ကို အခုထိမွတ္မိေနေသးတယ္။ ျပီးေတာ႔ ေတာထဲ၀င္ျပီး ေပ်ာက္သြားေရာ။ Dolly နံမယ္ကို ေအာ္ျပီးေခၚလိုက္တာ အျပင္မွာပါ အသံထြက္သြားတယ္။ အိပ္မက္မွန္းသိေပမယ္႔ ငိုလိုက္ရတာ။ တစ္ကယ္လည္း အဲဒီေန႔က Dolly ေပ်ာက္သြားတယ္တဲ႔။ အိမ္သားေတြမပါပဲ အျပင္မသြားတဲ႔ Dolly ေပ်ာက္သြားတာ သိပ္အံ႔ႀသစရာေကာင္းတယ္။ သူမေပ်ာ္ေတာ႔လို႔ ထြက္သြားတာမ်ားလား။ ျပန္ေတြးတိုင္း Dolly အေပၚတာ၀န္မေက်ဘူးလို႔ ခံစားေနရတယ္။

Rosie ကေတာ႔ ႏွစ္ေတာ္ေတာ္ႀကာ ပ်င္းစရာေကာင္းတဲ႔ အိမ္မွာ တာ၀န္ေက်ေက် ေနသြားရွာတယ္။ ေရစက္ပါတယ္ဆိုတာမ်ား ေႀကာက္စရာေကာင္းလိုက္တာ။ Rosie ကို တသက္လံုး ကိုယ္က ႀကည္႔မရခဲ႔ပဲ သူေသခါနီး ျပဳစုေပးရတဲ႔သူက ကိုယ္ျဖစ္ေနတယ္။ ေသခါနီးသူခံစားေနရတာကို ႀကည္႔ျပီး စိတ္ထဲမွာ မခ်ိလိုက္တာ။ အေဖကလည္း အေ၀းေရာက္ေန၊ ေခြးကုဆရာ၀န္ကလည္း စိတ္ေလွ်ာ႔လိုက္ေတာ႔လို႔ ေန႔တိုင္းေျပာ၊ ကိုယ္႔အမ်ိဳးအရင္းတစ္ေယာက္ ေသခါနီးေနသလိုပါပဲ။

အစ္မကလည္း Rosie ေသျပီလို႔ အေႀကာင္းႀကားေပးေတာ႔ ငိုလိုက္တာမ်ား။ ေႀသာ္…သံေယာဇဥ္၊ သံေယာဇဥ္ ေႀကာက္စရာေကာင္းတဲ႔ အပူမီး။ အဲဒီကတည္းက ေခြးမေမြးေတာ႔တာပဲ။ အခုသတိထားမိလို႔ ႀကည္႔လိုက္ေတာ႔ ရင္ထဲမွာ အဲဒါေတြထက္ ပိုျပင္းထန္တဲ႔ မီးတစ္မီးေလာင္ေနလိုက္တာ အသည္းေတာင္ကြ်မ္းေနပါေပါ႔။ ။

The Negotiation Handbook III

Saturday, November 10, 2007

Don’t Get Caught Up in “Shape of the Table” Issues:

ဗီယက္နမ္ စစ္ပြဲကို အဆံုးသတ္ဖို႔ ေခၚယူတဲ႔ Paris Peace Talks ကို သိႀကမွာပါ။ လေပါင္းမ်ားစြာ ပါတီေတြဟာ ေဆြးေႏြးပြဲရဲ႕ ႏိုင္ငံေရးအခင္းအက်င္းကို ျငင္းခုန္ခဲ႔ႀကတယ္။ ဒီလို ပါတီေတြက အဓိကမက်တဲ႔အေႀကာင္းအရာေတြ၊ အစ ကနဦးအေျခအေနေတြ နဲ႔ ပါ၀င္သင္႔တဲ႔ ပါတ္၀န္းက်င္ (သို႔) ႏိုင္ငံေရးအခင္းအက်င္းေတြကို ျငင္းခုန္ေနတာဟာ shape of the table ကို ျငင္းခုန္ေနတာပါ။

ပါတီ၀င္ေတြဟာ မျပီးႏိုင္တဲ႔ ႀကိဳတင္သတ္မွတ္ခ်က္ေတြကို ေဆြးေႏြးပြဲမစ ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ျငင္းခုန္ႀကတယ္။ (Mr. Cleary ကေတာ႔ အဲဒါမ်ိဳးေတြက love tests ေတြလို႔ ဆိုပါတယ္) A ပါတီက Cleveland မွာသာေတြ႕ႏိုင္မယ္။ B ပါတီကေတာ႔ Chicago မွာပဲေတြ႕မယ္။ Cleveland မွာေတာ႔ လံုး၀မေတြ႕ႏိုင္ဘူး အဲ St.Louis မွာေတာ႔ေတြ႔ႏိုင္မယ္။ A ပါတီက B ပါတီ၀င္ေတြ ဦးထုတ္အညိဳေဆာင္းတဲ႔ လူႀကီးကို မေခၚလာမွ လဦးပိုင္းမွာ ေတြ႕ႏိုင္မယ္။ B ပါတီကေတာ႔ လေႏွာင္းပိုင္းမွေတြ႕ႏိုင္မယ္ ေတာင္းဆိုခ်က္ေတြကို A ပါတီက အရင္စ ေျပာ ရမယ္။ A ပါတီကလည္း ဟာ ဒါေတာ႔ ဘယ္ရမလဲ B ပါတီက စ ေျပာ ရမယ္။ စသျဖင္႔…

ညိွႏိွဳင္းေဆြးေႏြးပြဲေတြဟာ အဲဒီ နဂိုသတ္မွတ္ခ်က္ေတြမပါပဲနဲ႔ကို ရွဳပ္ေထြးခက္ခဲေနပါျပီ။ ဒါေႀကာင္႔ ဒီေဆြးေႏြးပြဲကို မျဖစ္ေစခ်င္(သို႔) မေႏွာင္႔ေႏွးေစခ်င္ရင္ ဘာႀကိဳတင္သတ္မွတ္ခ်က္မွ မလုပ္သင္႔ပါဘူး။ အမွန္တကယ္ ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးလိုစိတ္ ရွိတယ္ဆိုတာကို ျပသတဲ႔အေနနဲ႔ အႀကိဳသတ္မွတ္ခ်က္ေတြနဲ႔ တြယ္ျငိမေနသင္႔ပါဘူး။

တစ္ကယ္လို႔ တစ္ဘက္ပါတီက သင္႔ပါတီကို အဲဒီ ႀကိဳတင္သတ္မွတ္ခ်က္ေတြ လုပ္လာျပီဆိုပါေတာ႔ သင္ဘာလုပ္မလဲ။ negotiator တစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ေျပာႏိုင္တာကေတာ႔ ရွင္းရွင္းေလးပါ။ လိုက္ေလ်ာလိုက္ပါ။ ေပ်ာ႔ညံ့တဲ႔ပံုစံမ်ား ေပါက္သြားမလားေတြးမေနနဲ႔။ ကိုယ္ဘာေတာင္းဆိုမယ္ ဘာေတြကပိုအေရးႀကီးတယ္ဆိုတဲ႔ ရွင္းလင္းတဲ႔စိတ္ကူးရွိထားျပီးရင္ က်န္တာေတြ ဘာမွ အေရးမပါပါဘူး။

If...

Friday, November 9, 2007

uHw&m;BudK;wef;xufu ESKwfqufuAsm

uHaumif;vdkYrsm;

cg;oD;at;puf igYajrxufrSm

aerom? omcJYaomf

&Gufykef;ESKwfqdwf? igYvGrf;&dyftm;

oem;ojzifY eifacGsvGifYyg/

uHqdk;vdkYrsm;

tcsdK;auGYrsm; avmuBum;rSm

rarUom? arYygvSsifvnf;

ESKwfqufwpfcGifY eifxm;&pfyg/

uHBur®ma&; cGifYomay;vdkY

wdkYESpfOD;rSm rawGYom awGYygvSsifvnf;

tjyHK;wpfp vTwfcs&HkrSs

wpfb0pm ig0rf;omvdrfY/

uHqdk;vdkYom ra&&m

urÇmtqHk; ukefysufokOf;ap

rdk;rjydK jydKcJYavvnf;

oufqHk;wdkifrSs cspfcJY&aBumif;

xyfavmif;cGef;acGs eifodap/ /

i,fi,fav;/

ၤFRIENDS ARE NEEDED

Monday, November 5, 2007

စာေရးတဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြမ်ားလာေတာ႔ ၀မ္းသာတယ္။ ဒါေပမယ္႔ သိတယ္မလား honey ေလ သူမ်ားကို နည္းနည္းေတာ႔ ကသိကေအာက္ျဖစ္ေအာင္ လုပ္လိုက္ရမွ။ ဒီေတာ႔ ဟာသ နည္းနည္းေျပာခ်င္တယ္။ ဖတ္ျပီး ကိုယ္႔ကို စိတ္မဆိုးေအာင္ သူမ်ားေရးထားတဲ႔ ဟာသေတြပဲ တင္ေပးလိုက္မယ္။ သမီးေျပာတာဟုတ္ပူး ေပါ႔ … ငွဲငွဲငွဲ မလြယ္လား (အမွန္ေတာ႔ သူတို႔မ်ားမ်ားေရးေလ ၀မ္းသာေလပါ `ဘေလာ႔ဂ္ေဖာ္´ ရတာေပါ႔)

…………………………………………………………………………………………………

ဂ်ာမန္စာေရးဆရာႀကီး Thomas Mann ကို စာေရးဆရာေပါက္စေလးက သူေရးထားတဲ႔ စာမူေတြ အမ်ားႀကီးယူလာေပးျပီး ထင္ျမင္ခ်က္ေတာင္းတယ္တဲ႔။ ဆရာႀကီးကေျပာတယ္-

`စာအမ်ားႀကီးဖတ္ဖို႔လိုတယ္´ တဲ႔

ဘာလို႔လဲလို႔ေမးေတာ႔ ဆရာႀကီးက-

`ေမာင္ရင္ စာမ်ားမ်ားဖတ္ေလ၊ စာေရးဖို႔အခ်ိန္နည္းေလေလေပါ႔´တဲ႔။ ေတာ္ေတာ္စာေရးေကာင္းပံုရတယ္။ Thomas Mann ေျပာသြားတာေနာ္။

…………………………………………………………………………………………………

English stories ေတြကို စဖတ္ျဖစ္ေအာင္ ဆြဲေဆာင္ခဲ႔တဲ႔ သူေတြထဲမွာ Hemmingway လည္းပါတယ္။ အႀကိဳက္ဆံုးစာေရးဆရာစာရင္းမွာ ထိပ္ကပါတာေပါ႔။ သူနဲ႔ ပါတ္သက္တဲ႔ ႀကားဖူးနား၀ေတြထဲမွာ သိပ္သေဘာက်မိတာေလးရွိတယ္။

Hemmingway ဆီကို စာတေစာင္ေရာက္လာတယ္။ `ခင္ဗ်ားက စာတလံုးကို တေဒၚလာႏွဳန္းရေနတယ္ဆိုပါလား။ အခု ကြ်န္ေတာ္ ၁ ေဒၚလာထည္႔ေပးလိုက္တယ္။ ခင္ဗ်ားရဲ႕ စာတလံုးေလာက္ နမူနာေပးစမ္းပါ´ တဲ႔။

ဒီေတာ႔ Hemmingway က စာျပန္လိုက္တယ္။

‘Thanks’ တဲ႔။

ဒီလို ေစ်းႀကီးႀကီးရေအာင္ ေရးႀကစမ္းပါ။ :P

…………………………………………………………………………………………………

Honey ဆိုတဲ႔ ေကာင္မေလးတေယာက္ ဆယ္တန္းေျဖအျပီး သင္တန္း၁ခုမွာ ဆရာေျပာတာနားမေထာင္ပဲ ကဗ်ာခိုးေရးေနတုန္း ဆရာက စာအုပ္ကိုဆြဲယူသြားတယ္။

“Oh, you are writing a poem!”

“Yes, Sir, how do you think of my poem?”

“Well, it reminds me of my daughter.”

“But, Sir, your daughter has never been a poet.”

“That’s why I told you.”

ဒီေလာက္ဆို အဲဒီကဗ်ာ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းလဲ သိႀကျပီေပါ႔။ တကယ္လည္း အဲဒီေကာင္မေလးက ကဗ်ာဆရာျဖစ္မလာဘူး။ :) …………………………………………………………………………………………………

အသိ ၁ေယာက္က သူေရးထားတဲ႔ စာအုပ္ကို ေ၀ဖန္ေပးဖို႔ Mark Twain ကိုေျပာတာကို Mark Twain က မလုပ္ေပးႏိုင္ဘူးလို႔တြက္ကပ္ေနေတာ႔ မိတ္ေဆြကလည္း အံ့အားသင္႔ျပီး-

`ခင္ဗ်ားနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္ဟာ သိပ္ရင္းႏွီးတဲ႔ သူေတြပါဗ်ာ´ လို႔ေျပာသတဲ႔။

Mark Twain က

`အဲဒါေႀကာင္႔ အခင္မင္မပ်က္ခ်င္တာေပါ႔´ လို႔ ေျပာသတဲ႔။ Mark Twain ေျပာတာပါ။

…………………………………………………………………………………………………

ဒီေလာက္ဆိုေတာ္ေလာက္ျပီ။ သူငယ္ခ်င္းဆိုတာ လိုအပ္ပါတယ္

အရူးခ်ီးပန္းစကားေတြ မနားတမ္းေျပာဖို႔၊ အနာဂါတ္အေရး ရုပ္တည္ႀကီးနဲ႔ ေဆြးေႏြးဖို႔၊

စကားစျမည္ေျပာဖို႔၊ စိတ္ဆိုးေအာင္လုပ္ဖို႔ ဒီေတာ႔… ဘေလာ႔ဂ္ေဖာ္ဆိုတာလည္း လိုအပ္ပါတယ္ေနာ။

TRAIN (II)

ရထား 2 (သို႔) ခ်စ္သူငယ္ခ်င္းသို႔ ဆင္ေျခဆင္လက္

မလြမ္းဖို႔ေျပာတဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေရ

လြမ္းတယ္ဆိုတာမ်ိဳးက ရထားတစ္စင္းလိုပ

ကိုယ္ရပ္ခ်င္တဲ႔ေနရာမွာ ရပ္လို႔မွ မရပဲကို။

လြမ္းတယ္ဆိုတာ အက်ဥ္းက်တာမဟုတ္ဘူး

ဘာလို႔လြတ္ေျမာက္ေစခ်င္တာလဲ

လြမ္းတယ္ဆိုတာ ကိုယ္ပိုင္ျပတိုက္ထဲမွာ ခံစားေနထိုင္တာ။

လြမ္းတယ္ဆိုတာ သိမ္ငယ္စရာမဟုတ္ဘူး

ဘာလို႔ ေဒါသထြက္ေနတာလဲ

လြမ္းတယ္ဆိုတာ ကိုယ္ပိုင္အခြင္႔ေရးကို အသံုးျပဳတာ။

အလြမ္းဆိုတာ ၀မ္းနည္းတာမဟုတ္ဘူး

ဘာလို႔ ႀကိဳးစားေမ႔ေဖ်ာက္ရမွာလဲ

အလြမ္းဆိုတာ မွတ္ဥာဏ္ရဲ႕ ပဲ႔တင္သံပါ။

အလြမ္းဆိုတာ ေျမေပါက္ျမက္ရိုင္းမဟုတ္ဘူး

ဘာလို႔ အမိွဳက္လို ရွင္းပစ္ရမလဲ

အလြမ္းဆိုတာ ဦးေႏွာက္မွာ အျမစ္တြယ္၊ ရင္ခြင္မွာပြင္႔တဲ႔ပန္း။

မလြမ္းဖို႔ေျပာတဲ႔သူငယ္ခ်င္းေရ…

ရထားလို လြမ္းတဲ႔ငါက

ဘယ္ဘူတာမွာမွ မရပ္ဘူးေနာ႔။ ။

ဒီေလာက္ဆင္ေျခေပးေနတာေတာင္ အတြန္႔တက္လိုက္ေသးတယ္။ ရထားဆိုတာ တစ္ေန႔ေတာ႔ လမ္းဆံုးမွာပါတဲ႔။ ေအး…လမ္းမဆံုးခင္ေတာ႔ သြားလိုက္ဦးမယ္ သူငယ္ခ်င္းေရ။ မင္းေစတနာကိုေတာ႔ ေက်းဇူးတင္တယ္။ ဒါေပမယ္႔ ငါလြမ္းတာက ၀န္ထုပ္၀န္ပိုးမျဖစ္ပါဘူးကြာ။ စိတ္မပူပါနဲ႔။ လမ္းျမန္ျမန္ဆံုးေအာင္ဆိုျပီး တြန္းပို႔ျခင္း၊ ဘူတာမ်ားႏွင္႔ မိတ္ဆက္ေပးျခင္း အဲ ျပီးေတာ႔ အေရးေပၚဥႀသဆြဲျခင္းမ်ား မလုပ္ပါနဲ႔ ခ်စ္သူငယ္ခ်င္းေရ… ဒီရထားက စိတ္ရွဳပ္ရင္ ပိုလြမ္းတတ္လို႔ပါ။ ။

၉ႏွစ္ျပည္႔ ေရစီးေႀကာင္း

ဒီေျမပံုမွာ အိမ္ကိုရွာႀကည္႔ေတာ႔

မိုင္ရာခ်ီေ၀းကြာေနတဲ႔ အစက္ကေလး ၅ စက္ေတြ႕တယ္

မႀကာခင္ပဲ မိုင္ေထာင္ခ်ီေ၀းႀကဦးမယ္

ေရစီးေႀကာင္းတစ္ခုလို ငါထြက္ခြာသြားေတာ႔

တံတားတစ္စင္းလို ေငးရင္းက်န္ခဲ႔တဲ႔ အေမ

ေမာင္ႏွမေတြကို လွမ္းေခၚႀကည္႔ျပန္ေတာ႔

မထူးအားေလသလား၊ မႀကားေလသလား

ေရစီးကလည္း သန္လြန္းတာကိုး

ကမ္းမျမင္ လမ္းမျမင္တာမ်ား

ႏွစ္ဆယ္႔ငါးႏွစ္ျပည္႔တာေတာင္ ငါ ဘယ္ေသာင္ကမ္းမွ မဆိုက္ေသးဘူး။

ဘယ္သူ႔ကိုမွ အျပစ္မတင္ဘူး

က်န္တဲ႔ ဘ၀တစ္ေလွ်ာက္လံုး ေတြးရင္းျပံဳးႏိုင္ဖို႔

သိပ္ကိုေကာင္းတဲ႔ ငယ္ဘ၀ ၁၆ ႏွစ္ရခဲ႔တယ္။

ေနာင္တနဲ႔ ခရီးမသြားဘူး

မနက္ျဖန္ကို အားလံုးေသေတာ႔မဲ႔အတိုင္း ခ်စ္ႀကမယ္။

တစ္ေယာက္ကိုတစ္ေယာက္ ပိုခ်စ္ဖို႔

ေ၀းေ၀းေနသင္႔ရင္ေနႀကမယ္ေလ။

ျပီးေတာ႔

ေအးသည္ျဖစ္ေစ၊ ေႏြးသည္ျဖစ္ေစ

သင္႔သင္႔ျမတ္ျမတ္ စီးဆင္းႀကရင္ မေကာင္းဘူးလား ကိုယ္႔လူ။ ။

Something About Ulmuka

ေက်ာင္းကထိန္ ေရးဖို႔ သူထက္ဂ္ တာလည္းေျပာရဦးမယ္။ ဇီးသန္႔ႀကီးက စာေတာ္ေတာ္ ႀကီးကို ေတာ္တာ။ ဒီေတာ႔ ဘယ္ေတာ႔မွ selection မျပဳတ္ဘူး။ ကိုယ္ကေတာ႔ ပြတ္ကာသီကာနဲ႔ selection ၀င္၀င္ေနတယ္ဆိုတာထက္ ေနာက္ကခ်ိတ္ပါေနတယ္လို႔ ေျပာရမလားပဲ။ ဆိုလိုတာကေတာ႔ သူ႔လို ဆရာႀကီးမဟုတ္ေသာ္လည္း သူနဲ႔တစ္ခန္းထဲတက္လာျပီး သူ႔ေက်ာင္းကထိန္နဲ႔ ကိုယ္႔ေက်ာင္းကထိန္က တူတူပဲဟာကို သူက အားရပါးရေရးျပီး အိုင္႔ကို ထက္ဂ္ သဗ်။ ေက်ာင္းကထိန္ေတာ႔ မေရးေတာ႔ဘူး။ သူ႔အေႀကာင္းပဲ ေရးေပးမယ္။ အမယ္ ဇီးသန္႔ႀကီးရဲ႕ ဘိုင္ေအာ္ဂရဖီကို ရကြက္စ္ထားတဲ႔သူ ေတာ္ေတာ္မ်ားသဗ်။ အသိုးႀကီး ဇာတာတက္ေနပံုမ်ား။

မလန္႔ပါနဲ႔ ဇီးဇီးရယ္။ အိုင္က အေကာင္းေလးေတြပဲ (သိပ္မရွိတဲ႔ႀကားက) ရွာေဖြေရးေပးမွာပါ ငွဲငွဲငွဲ

Something about Ulmuka

အိုင္က သူ႔ရဲ႕ ေခၚလဖီေခးရွန္းေတြကို ဦးစားေပးေရးခ်င္ေသာ္လည္း မဒီအခ်ိဳ႕မွာ အလုပ္ရွာေဖြေရးေအဂ်င္စီမွ မဟုတ္သည္ကတေႀကာင္း၊ မီးတို႔တိခ်င္တာ အဲဟာဟုတ္၀ူးဟု ခ်ိဳသည္ အဲေလ ဆိုသည္ကတေႀကာင္းေႀကာင္႔ သူတို႔တိိခ်င္ အဲ သိခ်င္္တဲ႔ဟာေတြကို (ဖံုးတန္ဖံုး ဖိတန္ဖိကာ) အခြ်န္နဲ႔မ အဲ မဟုတ္ပါဘူး ေစတနာဗလပြနဲ႔ ေျပာျပလိုက္ရပါသည္။

ဇီးကြက္ဆိုမွေတာ႔ ယူတို႔ထင္တဲ႔အတိုင္းပါလဲ မ်က္မွန္နဲ႔ေပါ႔။ ဟိုး ဟိုး အထင္မစေမာလ္ပါနဲ႔ကြယ္။ သူေနာက္ဆံုးလုပ္ထားတဲ႔မ်က္မွန္က အူ၀ဲေႀကာ္ျငာတဲ႔ အမယ္ရကန္ ဗစ္ရွင္းကပါ။ (အယ္ဒီတာမွတ္ခ်က္။ ။သူမတပ္ခင္အထိေတာ႔ မ်က္မွန္က ေတာ္ေတာ္လွပါတယ္။) ရုပ္ရည္ကေတာ႔ ေက်ာင္းတုန္းက စာဂ်ပိုးရုပ္ခပ္ကုပ္ကုပ္ ျဖစ္ေသာ္လည္း (၇ႏွနစ္ႀကာေသာ္) ယခုမကုပ္ေတာ႔ပါ။ အဲ ေနတိုးနဲ႔ အမ်ိဳးဆို ယူတို႔ ယံုေလာက္တယ္ (မေတြ႕ခင္အထိ)။ ေတာင္ႀကီးမွာက လူတိုင္းခပ္ေခ်ာေခ်ာႀကီးျဖစ္ေလရာ ေဒါင္းတို႔အလယ္က ဇီးကြက္ကေလးကဲ႔သို႔ ေပကလပ္ေပကလပ္ ျဖစ္ေနရွာေသာ္လည္း ယခု ဟိုက္ဘရစ္ဒ္စပ္မ်ိဳးမ်ားအလယ္မွာ ေရပန္းစားလွ်က္ရွိေႀကာင္း သတင္းရရွိသည္ေပါ႔။

သူ႔ရဲ႕ ၁၅၀၀ အေရးေမးႀကသူမ်ားအား တစ္ေကာင္ထဲ သို႔ေသာ္ ဇီးေသ႔ အဲအဲ ဇီးကြက္ျဖစ္ေႀကာင္း ေျဖႀကားလိုက္ပါသည္။ သူက French fries ႀကိဳက္ေသာ္လည္း Made in France ဆိုရင္ေတာ႔ ႏိုးဟုေျဖပါသည္။ အဲဒါ တစ္ေကာင္ထဲျဖစ္တာနဲ႔ ဘာဆိုင္လဲဆိုတာကိုေတာ႔ သူ႕ကိုသာေမးႀကည္႔ႀကပါ။ သင္သည္ ငွက္မ်ိဳးႏြယ္ႏွင္႔ နီးစပ္ပါက ပိုအခြင္႔အေရးရွိႏိုင္ပါသည္။ (ငွက္မဟုတ္ေသးေသာ္လည္း ျဖစ္လာႏိုင္ေသာ ငွက္အေလာင္းအလ်ာမ်ားလည္း အႀကံဳး၀င္ပါသည္ ဥပမာ ဗ်ိဳင္းဥ၊စာဥ ျပီးေတာ႔ အဟမ္း) သို႔ေသာ္ ဒီသတင္းထြက္လာကတည္းက ငွက္အမည္ေလွ်ာက္ထားသူမ်ား တန္းစီသြားေလရာ စိတ္ပါမည္ဆိုပါက ငွက္ကုလားအုတ္ ႏွင္႔ ငွက္ႀကီးဒံုးစပ္ဟူေသာ ရင္ခုန္ဖြယ္ရာအမည္မ်ား အေဗးလ္လဘဲလ္ျဖစ္ေသးေႀကာင္း သတင္းေကာင္းပါးအပ္ပါသည္။

ဇီးကြက္ႀကီး အားငယ္ရေသာကိစ ၁ ရပ္ရွိပါသည္။ ကဗ်ာမေရးတတ္ျခင္း။ သူကေတာ႔ သူ႔မွာ အီစီကလီမရွိေသာေႀကာင္႔ဟုဆိုသည္။ အိုင္ကေတာ႔ လံုး၀လက္မခံပါ။ လက္ခံလိုက္ပါက အိုင္႔မွာ အီစီကလီေတြရွိေႀကာင္း ၀န္ခံရာေရာက္ပါလိမ္႔မည္။ လံုး၀မဟုတ္ပါ… ကဗ်ာေရးတဲ႔သူေတြ chaos အပါအ၀င္ အိုင္႔ကိုေထာက္ခံႀကပါ (ဟုတ္တာ အဟုတ္တာ အပထား ဘတူတိတာႀကလို႔) သုေတသနျပဳခ်က္မ်ားအရ သခၤ်ာဥာဏ္ေကာင္းသူမ်ား ကဗ်ာေရးတာအားနည္းတတ္ပါသည္တဲ႔။ ဟုတ္လိုက္ေလ… ဇီးကြက္ႀကီးက ဟိုက္စကူးလ္တုန္းက သခၤ်ာအင္မတန္ေတာ္ပါသဗ်ာ။ (အင္း ခုမွပဲ စိတ္ေအးရေတာ႔တယ္။ ငါ႔ဘက္မလွည္႔လာႏိုင္ေတာ႔ဘူး ငွဲငွဲ )

သူ႔စတိုင္လ္ကိုေမးရင္ေတာ႔ မေျဖတတ္ပါ။ ေက်ာင္းတုန္းကေတာ႔ အျဖဴအစိမ္းနဲ႔ပဲဟု ေျပာျပရာ ေကာင္မေလးအခ်ိဳ႕က စိတ္ဆိုးပါသည္။ (ဟုတ္တာပဲဟာကို) ဒါကေတာ႔ အမ ေျပာမွလား အျဖဴအစိမ္းမ၀တ္တဲ႔ အခိ်န္ကိုေမးတာတဲ႔။ မေတြးေကာင္းတာေတြကြယ္။

သူဂစ္တာတီးတတ္လားဟင္ ဆိုတဲ႔ေမးခြန္းႏွင္႔ စပ္လ်ဥ္းဂ်္ ေဒၚေအးခ်စ္ေက်ာင္းမွာေတာ႔ မွတ္မွတ္ရရသူတီးတာ မေတြ႕ဖူးပါ။ တီးရင္လည္းတီးမွာေပါ႔ေလ သူေဆးေက်ာင္းေရာက္ေတာ႔ ဂစ္တာတီးပံုရပါသည္။ (ဒါကလည္း သူငွက္မ်ိဳးႏြယ္ မဒီကေလး၁ဦးႏွင္႔ ဂ်ီေတာ႔ခ္ရာမွ စီရွပ္ပ္ေတြဘာေတြေျပာတယ္ဟု သတင္းရထားေရြ႕ ေျပာႏိုင္ျခင္းသာ ငါ႔ကိုေခြးလႊတ္ပါ ဇီးဇီးရယ္ သူတို႔ကေမးလို႔ပါ) ဘယ္အတိုင္းအတာထိ တီးတတ္သလဲေတာ႔ အာမ မခံပါ။ သူ႔ရဲ႕ညီကေတာ႔ ကြန္ပ်ဴတာေက်ာင္းမွာ ဂစ္တာတီးလည္းေတာ္၊ သီခ်င္းဆိုလည္းေကာင္း၊ စတိုင္လ္ကလည္းမိုက္ပါသဗိ်ဳ႕။ ဟုတ္တယ္ေနာ္ chaos ။ အဲဒါေတာင္ သမီးတို႔ကေတာ႔ ဇီးမွဇီးပဲဆိုရင္ေတာ႔ ဆက္ေျပာျပဦးမယ္။

ဇီးကြက္ႀကီးက အလြန္ေစတနာေကာင္းပါသည္။ ရန္ကုန္ေရာက္ရင္ ဟာ ဒီလိုမွန္းသိရင္ ငါယူလာေပးတာေပါ႔ ဟု ခဏခဏေျပာတတ္ပါသည္။ (ဘာလဲလို႔ မေမးနဲ႔ကြယ္။ စားစရာတစ္မ်ိဳးေပါ႔) ဒီလ ထဲမွာ ရန္ကုန္လာပါဦးမည္။ ဒီတေခါက္လည္း ဒီလိုမွန္းမသိဖို႔ပဲမ်ားပါသည္။ ဒီလိုမွန္းသိရင္ သူယူလာျဖစ္မွာ။ အဲလို ေစတနာေကာင္းတာ။ ေနာက္တာပါ သူက အိုင္တို႔ကို ဒီလိုမွန္းမသိေသာ္လည္း ငွက္မဒန္းေလးေတြကိုေတာ႔ ဒီလိုမွန္းသိပါတယ္တဲ႔။ ulmuka@gmail.com ကို ဆက္သြယ္ျပီး ဒီလိုမွန္းသိမသိ လွမ္းေတာ႔ခ္ျပီး စကားႀကံဳလို႔ေနာက္သလိုလိုႏွင္႔ ေကာ္ဖီေသာက္ရန္ ခ်ိန္းဆိုႏိုင္ပါသည္။

အတည္ေျပာစရာရွိပါသည္။ အိုင္႔သူငယ္ခ်င္းမို႔ အိုင္႔လို ဘူးယိုမထင္ပါႏွင္႔။ ဇီးကြက္ကား discovery channel မွ လာေသာ ဇီးကြက္မဟုတ္ေခ်။ ဘုရားေစ်းမွ ေရႊေရာင္တ၀င္း၀င္းႏွင္႔ ျမန္မာဇီးျဖစ္ေပ၏။ ဘာက ေရႊေရာင္၀င္းတာလဲလို႔ မေမးေလႏွင္႔။ သူက ျမန္မာဆန္ေႀကာင္းတင္စားေျပာျခင္းသာ။ ထို႔ေႀကာင္႔ ကိုးရီးယားကားမ်ားထဲမွ ဒိုင္ (dialogue) မ်ားကို မသံုးမိေစရန္ႏွင္႔ ဘိုလိုလို ဘာလိုလို ဒိတ္မလား ဒိုင္းမလား သြားမလုပ္မိေစရန္ ငွက္မဒီတို႔အား ေစတနာျဖင္႔ အႀကံျပဳပါသည္။ (ဇီးကြက္ႀကီးက ရွက္တတ္တယ္ဗ်)

ဒီေလာက္ဆိုေတာ္ေလာက္ေပျပီ။ အယ္ဒီတာမင္းလည္း တိုင္းေရးျပည္ေရးႏွင္႔ ေက်းဇူးရွင္အေရးတို႔ရွိေနသျဖင္႔ မိတင္ႏွင္႔ေတြ႕ အဲ meeting တက္ရဦးမည္။ ဆက္လက္ေမးျမန္းလိုသမွ်ကို မိုင္ စက္ကပ္ေႀကးထံတြင္ မဲေဆ႔ခ်္ ထားခဲ႔ႏိုင္ပါသည္။ မအားလပ္ေအာင္ ဘေလာ႔ဂင္းင္ အဲ working ေနေသာ္လည္း ႀကိဳးစားျပန္ႀကား ေပးသြားပါမည္။

ပံု။

အဖိုးတန္ အမ်ိဳးမွန္ အညိဳေရာင္ပ်ားရည္

ေခတ္တ - အေနာက္ဖက္ကမ္းပါး။